Familie
de Gier
Welkom / This site is always under construction
Torah, Wet, Instructies, Geboden
Feesten van YHWH
Dagelijks Woord
Afgoden feesten
Mijn nieuws kanalen
Marita/Nostradamus 2012
Ik weet natuurlijk niet of deze informatie juist is en bovendien bestaat er altijd een mogelijkheid dat de illuminatie/NWO hun eigen plannen op deze manier zelf verspreid hebben en dit laatste is eigenlijk mijn mening.
 
Did God Send Nostradamus?
E7
Has the Temple of the Lord been rebuilt under the feet of the gentiles? (Copy)

Satan geeft ook zijn eigen informatie door via zijn volgers en volgens mij is Nostradams er 1 van. 

Antigone (Sophocles)
Antigone (Grieks: Ἀντιγόνη) is een klassieke tragedie van de dichter/tragicus Sophocles over Antigone uit de Griekse mythologie. Het motto van het stuk: om gelukkig te worden moet je verstandig handelen (maar wat is verstandig handelen...) en de goden niet tarten (maar wat is de goden tarten...). Het centrale thema van het stuk: Het individuele geweten versus de staatswetten; de morele of goddelijke wetten versus de menselijke wetten.

Wat ik hieruit op maak is dat wij YHWH's Woord als een Zwaard moeten gaan gebruiken.


Anti Christ 27 jaar oorlog is begonnen in 1990.

1990+27=2017
 
Golfoorlog van 1990-1991
Golfoorlog (1990-1991)
Datum 2 augustus 1990 – 28 februari 1991
Locatie Perzische Golf
Resultaat Overwinning van de coalitie, bevrijding van Koeweit
Casus belli Iraakse invasie van Koeweit
Strijdende partijen
Koeweit
Verenigde Staten
Verenigd Koninkrijk
Saoedi-Arabië
België
Egypte
Qatar
Frankrijk
Canada Irak
Commandanten
Norman Schwarzkopf Saddam Hoessein
Troepensterkte
660.000 360.000
Verliezen
378 doden,
1000 gewonden 25.000 doden,
75.000 gewonden
De Golfoorlog van 1990-1991 was een oorlog in 1990 en 1991 waarbij Irak aanvankelijk Koeweit binnentrok en veroverde, en later door een internationale coalitie, geleid door de Verenigde Staten én met een mandaat van de Verenigde Naties (VN), weer uit het land werd verdreven.
Inhoud [verbergen]
1 Begin en voorgeschiedenis van de oorlog
2 Luchtoffensief: Operatie Desert Storm
3 Grondoorlog: Operatie Desert Sabre
4 Gevolgen
5 Zie ook
6 Externe links
Golfoorlog (1990-1991)
WarGulf photobox.jpg
Datum 2 augustus 1990 – 28 februari 1991
Locatie Perzische Golf
Resultaat Overwinning van de coalitie, bevrijding vanKoeweit
Casus belli Iraakse invasie van Koeweit
Strijdende partijen
Vlag van Koeweit Koeweit
Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië
Vlag van België België
Vlag van Egypte Egypte
Vlag van Qatar Qatar
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Canada Canada
Vlag van Irak Irak
Commandanten
Vlag van de Verenigde Staten Norman Schwarzkopf Vlag van Irak Saddam Hoessein
Troepensterkte
660.000 360.000
Verliezen
378 doden,
1000 gewonden
25.000 doden,
75.000 gewonden



Plan van Operatie Desert Storm

Begin en voorgeschiedenis van de oorlog
Gedurende en na de Irak-Iranoorlog waren er conflicten opgekomen tussen Irak en Koeweit. Irak had zware schulden aan Koeweit en andere landen vanwege de financiering van de oorlog, en ook beschuldigde Irak Koeweit ervan dat het de grens tussen de twee staten geschonden had, en militaire installaties had gebouwd en oliebronnen had aangeboord aan de Iraakse zijde van de grens. De Koeweiti's produceerden ook te veel olie (40% meer dan het door de OPEC voor Koeweit vastgestelde quotum) waardoor de prijs daalde en Irak inkomsten misliep.
Toen onderhandelingen tussen de beide staten op niets uitliepen, viel Irak op 2 augustus 1990 Koeweit binnen. Het Koeweitse leger kon slechts enkele uren symbolisch weerstand bieden. De Iraakse president Saddam Hoessein verklaarde dat Koeweit een provincie van Irak was.
De inval werd vrijwel meteen veroordeeld in de Veiligheidsraad van de VN, economische sancties werden ingesteld, en Irak werd een ultimatum gesteld om zich voor 15 januari 1991 uit Koeweit terug te trekken. Uiteindelijk werden twaalf resoluties ingediend en aangenomen. De Sovjet-Unie onder Michail Gorbatsjov stemde vóór alle twaalf; China stemde voor de eerste elf en onthield zich van de laatste stemming over resolutie 678. Alleen Cuba en Jemen stemden tegen de resolutie.
De Verenigde Staten brachten, op uitnodiging van Saoedi-Arabië, troepen naar het gebied, om een eventuele volgende Iraakse inval in Saoedi-Arabië tegen te gaan, hoewel er geen werkelijke aanwijzingen waren dat Irak een dergelijke inval gepland had. Saoedi-Arabië binnenvallen hield in dat over immense afstanden door de woestijn zou moeten worden opgerukt. Bovendien beschikte Saoedi-Arabië over een moderne luchtmacht, voor wie de Iraakse troepen in de woestijn een zeer makkelijk doelwit zouden zijn. Irak had zich al eerder in de oorlog tegen Iran verkeken op de afmetingen van het land en de luchtmacht onderschat, en het was niet waarschijnlijk dat men deze fout nog een keer zou maken. Hoewel Irak grieven tegen Saoedi-Arabië had, zou een Iraakse aanval waarschijnlijk niet succesvol zijn. Het was daarom niet waarschijnlijk dat Irak daadwerkelijk plannen tegen Saoedi-Arabië had. Bovendien begonnen de Iraakse troepen in Zuid-Koeweit zich na de aanval in te graven, een tactiek die erop wees dat ze zich op de verdediging en niet op een aanval richtten.
Een belangrijk argument in het winnen van de Amerikaanse publieke en politieke opinie voor militair ingrijpen was een getuigenis die een vrouw deed voor een groep Amerikaanse congresleden. De vrouw vertelde verpleegster te zijn geweest in het stadsziekenhuis van Koeweit en beschreef huilend hoe Irakese soldaten baby's uit couveuses trokken en ze lieten sterven op de koude vloer.
De getuigenis werd door tientallen miljoenen Amerikanen bekeken en president George Bush refereerde in de weken daarop tenminste tien maal aan dit verhaal. Uiteindelijk zeiden tenminste zes congresleden dat dit verhaal voor hen genoeg was om voor Amerikaans militair ingrijpen te stemmen, en de stemverhouding in de senaat bleek uiteindelijk 52-47 voor ingrijpen.
Een jaar daarna bleek dit verhaal volledig uit de duim gezogen te zijn. De vrouw bleek lid te zijn van de koninklijke familie van Koeweit en was de dochter van de Koeweitse ambassadeur in de Verenigde Staten. Tijdens en na de inval woonde ze niet in Koeweit.[1] Uiteraard waren er zeer vele andere zwaar wegende belangen om Irak uit Koeweit te verdrijven. Dat de Iraki's zich misdroegen in Koeweit was ook duidelijk genoeg. [2]
De Verenigde Staten organiseerden een grote internationale coalitie van uiteindelijk 34 landen (waaronder België en Nederland), hoewel driekwart van de soldaten van de VS afkomstig was. Vredesonderhandelingen mislukten, omdat de VS slechts onvoorwaardelijke en volledige terugtrekking van de Iraakse troepen acceptabel achtten, terwijl Irak deze aan voorwaarden wilde verbinden (terugtrekking van Syrië uit Libanon en van Israël uit de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever). Saddam Hoessein trachtte zich op deze wijze als een kampioen van de Arabische wereld te presenteren, en werd ook door o.a. veel Palestijnen en Arabieren als zodanig gezien.
Naast de agressie tegen Koeweit werd Irak ook verweten dat het massavernietigingswapens bezat. Weliswaar werd het land niet in staat geacht een kernwapen te bouwen, maar was het vrijwel zeker dat het over mosterdgas beschikte. Uit de oorlog tegen Iran en andere bronnen waren sterke aanwijzingen dat men tevens de beschikking had over antrax, verschillende bacteriële vergiften, alsmede sarin, tabun en waterstofcyanide. Overigens hadden verschillende landen uit de coalitie de leveringen van de grondstoffen en techniek aan Irak oogluikend toegelaten.
Irak trachtte intussen in Koeweit een marionettenregering op te zetten. Toen dit onvoldoende resultaat opleverde, benoemde Saddam zijn neef Ali Hassan al-Majid ("Ali Chemicali") tot militair gouverneur van Koeweit. Ondertussen hield hij de aanwezige buitenlanders in Irak vast en trachtte via hen ook onderhandelingsruimte te verkrijgen. Wereldberoemd werden de uitzendingen op de Iraakse televisie waarop Saddam Hoessein op vaderlijke toon met de gijzelaars praatte en zelfs een jongetje door zijn haar streek.

Luchtoffensief: Operatie Desert Storm
Na diplomatiek overleg en diplomatieke dreigementen verstreek het ultimatum op 15 januari 1991 zonder dat Irak aan de eisen van de Coalitie gehoor had gegeven. Tijd was een essentiële factor in de planning van een eventuele aanval. Vanaf april zou de temperatuur zodanig oplopen dat een oorlog zeer zou worden bemoeilijkt. Wachten met aanvallen tot het jaar daarna zou wellicht leiden tot het uiteenvallen van de Coalitie omdat veel landen wellicht geen zin meer zouden hebben een dermate grote troepenmacht in de Golf te handhaven, of wegens politieke omwentelingen aan het thuisfront. De Coalitie was eenmalig en het was daarom zaak Irak in een korte oorlog te verslaan voor de lente aanbrak.
Op 16 januari, één dag na het aflopen van het ultimatum, begon de coalitie een luchtoffensief tegen Irak onder de naam Operatie Desert Storm. De operatie zou het grootste luchtoffensief uit de geschiedenis worden, en het grootste grondoffensief sinds de Tweede Wereldoorlog. De geallieerden onder leiding van de Amerikaanse generaal Norman Schwarzkopf, Jr. wisten een uiterst modern en machtig leger op de been te brengen van 700.000 man, 3500 tanks, 1700 vliegtuigen en 149 oorlogsschepen. Irak beschikte echter ook over een moderne luchtmacht, en een landmacht die nog groter was: 1 miljoen man. Op papier was dit een enorm leger, hoewel het grootste deel hiervan bestond uit het Volksleger: dienstplichtigen die kwalitatief en moreel van veel slechter kaliber waren dan de Iraakse Republikeinse Garde en Speciale Eenheden. Toch hadden de geallieerde militaire leiders op een voorafgaand groot luchtoffensief aangedrongen, om de Iraakse troepen in Koeweit en Zuid-Irak te verzwakken.


Plan van Operatie Desert Storm
Al snel werd duidelijk dat de geallieerden het luchtruim beheersten. Zij vernietigden eerst de radarstations, waardoor de Iraakse luchtmacht vrijwel "blind" werd. Mede hierdoor kon de Iraakse luchtmacht, die met moderne Russische jagers was uitgerust, zijn capaciteit niet goed benutten, en viel de weerstand lager uit dan verwacht. De luchtmacht van de coalitie bombardeerde militaire doelen in Irak, waarbij drie gebieden het belangrijkst waren: Bagdad vanwege de bestuurlijke centra daar, West-Irak omdat vanuit daar Scuds op Israël konden worden afgeschoten, en Zuid-Irak om de militaire kracht van de daar gelegerde troepen te ondermijnen. De Iraakse luchtmacht was grotendeels intact, maar durfde nauwelijks nog zijn bases te verlaten.
Maar de Iraakse leider Saddam Hoessein had een ander wapen in petto: de Scud-raket. Daags na het begin van Desert Storm werden tien van deze middellangeafstandsraketten op Tel Aviv en Haifa afgeschoten, in een poging van Irak om Israël in de strijd te betrekken. Dit zou wellicht de publieke opinie in de Arabische landen aan de zijde van Irak brengen. De Amerikanen wisten de Israëlische regering ervan te overtuigen dat terugslaan zinloos was en tot een gevaarlijke escalatie kon leiden. Israël overwoog een tegenaanval uit de lucht, maar riep zijn vliegtuigen terug toen ze nog boven Israël waren. Overigens richtten de raketten weinig schade aan, en misten een aantal niet alleen de steden maar haalden zelfs Israël niet. Men vreesde dat de door Irak afgevuurde Scudraketten misschien met chemische of biologische wapens waren geladen, maar dit was niet het geval. Vele ervan konden bovendien door patriot-raketten onschadelijk worden gemaakt. Over de levering van patriot-verdedigingsssystemen aan Israël ontstond destijds in Nederland discussie, vooral van de zijde van GroenLinks.
De Iraakse luchtmacht had 38 MiG's verloren in de eerste oorlogsweek. Vanaf dat moment vluchtten de resterende toestellen massaal naar Iran. Dit was een verrassing voor de coalitie, omdat men verwachtte dat de luchtmacht naar Jordanië zou uitwijken dat zich welwillender jegens Irak opgesteld had. Iran was de vijand uit de Iran-Irakoorlog en nam ieder Iraaks toestel dat op Iraanse bodem landde onmiddellijk in beslag. Uiteindelijk hebben naar schatting 115 tot 140 toestellen Iran bereikt, voordat de geallieerden dit effectief konden verhinderen. De piloten werden jaren vastgehouden en de vliegtuigen heeft Iran niet teruggegeven. Ook de marine van Irak trachtte naar Iraanse havens uit te wijken maar werd vrijwel geheel onderschept.
Op 29 januari 1991 vielen de Iraakse grondtroepen het Saoedische grensstadje Khafji binnen. Irak wist de coalitie vrijwel volledig te verrassen, nam het stadje in en omsingelde een groep Amerikaanse mariniers. Na een tegenaanval waarbij zeker een dag was gemoeid wisten de Amerikanen en Saoedi's het Iraakse leger met zware verliezen uit Khafji te verdrijven. Khafji werd tevens het toneel van een 'friendly fire'-incident waarbij 11 Amerikaanse mariniers door het vuur van hun kameraden omkwamen.
Op 13 februari vond het bloedbad in de schuilplaats van Amiriyah plaats. Twee F-117 Stealth-bommenwerpers vuurden elk een lasergestuurde bom af op een bunker in de Bagdadse wijk Amiriyah, waarbij ruim 400 burgers werden gedood die juist daar naar toe waren gevlucht voor luchtaanvallen. Het Amerikaanse leger zei te 'weten' dat de bunker als een militair commandocentrum werd gebruikt en zei de burgerslachtoffers te betreuren. Een BBC-correspondent werd vrijwel direct na de aanval in de bunker gelaten en zei dat hij daar geen aanwijzingen voor militair gebruik kon vinden. De bommen hadden zich door 3 meter gewapend beton heen gedrongen.

Grondoorlog: Operatie Desert Sabre
De Sovjet-Unie probeerde nog een vredesplan uit te voeren. De Iraakse minister van Buitenlandse Zaken Tariq Aziz aanvaardde in Moskou een Russisch zespuntenvoorstel dat voorzag in een staakt-het-vuren, uitvoering van resolutie 660 van de Veiligheidsraad (die een onmiddellijke terugtrekking van de Iraakse troepen uit Koeweit inhield) en een ontkoppeling van de Koeweitcrisis van het Israëlisch-Palestijns conflict, hetgeen concessies van Iraakse zijde betekende. De Verenigde Staten vonden het zespuntenplan van Moskou echter niet ver genoeg gaan en bleven vasthouden aan het door henzelf gestelde ultimatum. Op 24 februari begon Operatie Desert Sabre, de grondaanval. De aanval was een tangbeweging, waarvan de linkervleugel via een omtrekkende beweging naar de Eufraat zou oprukken en de rechtervleugel Koeweit zou bevrijden. De murwgebeukte en verzwakte Iraakse troepen hadden zeven weken bombardementen moeten verduren en werden hierdoor ook slecht bevoorraad. Ze boden dan ook weinig weerstand en trokken zich terug of capituleerden met hele brigades en divisies tegelijk. De Republikeinse Garde was van een ander kaliber maar kreeg al snel de handen vol met dringender zaken: in het land dreigde rebellie.
Op 27 februari trokken de Franse geallieerde troepen Koeweit-stad binnen. De helft van het Iraakse leger was uitgeschakeld en 's avonds liet Irak weten dat alle VN-resoluties over terugtrekking uit Koeweit zouden worden aanvaard. President Bush besloot tot een staakt-het-vuren "aangezien Koeweit bevrijd en Irak verslagen is".

Gevolgen
Daarmee kwam een einde aan de Perzische Golfoorlog die bijna zeven weken het wereldnieuws beheerste. Officiële cijfers geven aan dat aan geallieerde zijde 131 militairen sneuvelden en 100 militairen verongelukten. Irak zelf meldde 20.000 doden bij luchtaanvallen en 15.000 doden bij de grondoorlog. Maar anderen schatten de verliezen aan Iraakse zijde veel groter: tussen de 100.000 en 150.000 doden.
Nu nog kan men in Koeweit de beruchte Snelweg des Doods aanschouwen. Het betreft hier twee Koeweitse snelwegen waarlangs Iraakse troepen op 26 en 27 februari zich uit Koeweit aan het terugtrekken waren. De Amerikaanse luchtmacht viel deze konvooien aan, vernietigde eerst de eerste en laatste voertuigen en bombardeerde hierna herhaaldelijk de klemzittende overige militaire voertuigen. Zoals een Amerikaans piloot het verwoordde: "het leek op schieten op vissen in een vissenkom". Duizenden Iraakse militairen werden levend verkoold (ongeveer 2000 verkoolde voertuigen werden achteraf geteld). Dit gebeurde ondanks het feit dat de VS hadden beloofd dat zich terugtrekkende Iraakse soldaten niet aangevallen zouden worden.
Irak bleef verzwakt achter. In veel Iraakse steden ontstonden taferelen die leken op Dolle Dinsdag in Nederland in 1944: men verwachtte dat de dagen van Saddam Hoessein geteld waren. In het Koerdische noorden en sjiitische zuiden brak daardoor opstand uit, en men verwachtte dat de Amerikanen wel een handje zouden helpen. De geallieerden stonden daarnaast aan de Eufraat en hadden met gemak naar Bagdad kunnen optrekken. Dit gebeurde niet en de opstand werd neergeslagen. De coalitie was te bang voor chaos en anarchie na de afzetting van Saddam Hoessein. Dit kwam president Bush op verwijten te staan. De Verenigde Staten hadden de rebellie aangemoedigd en lieten de rebellen nu in de steek, zo werd gezegd. Bovendien liet men, volgens sommigen, de kans voorbijgaan om een nieuwe Iraakse staat op te bouwen met de goodwill van de meeste bevolkingsgroepen.
Irak zou zich in de jaren 1991-2003 zoveel mogelijk aan de controle van de VN-wapeninspecteurs onttrekken. Irak misbruikte bovendien het Olie-voor-voedselprogramma. Dit programma stond beperkte handel in olie toe als uitzondering op het embargo tegen Irak, op voorwaarde dat van de opbrengst voedsel en medicijnen zouden worden gekocht voor de Iraakse bevolking. De opbrengst werd echter gebruikt door de partijtop voor de aanschaf van buitenlandse luxegoederen en wellicht zelfs (her)bewapening. Internationale diplomaten Dennis Halliday, Hans von Spiveck en Jutta Burghardt, commissarissen van het programma, waren het over eens dat het programma genocidaal was voor de Iraakse bevolking [3]. Uiteindelijk zouden de VS het land in 2003 alsnog bezetten.
De Amerikaanse aanwezigheid in Saoedi-Arabië, het land van de voor de islam heilige steden, zou door moslimextremisten waaronder groepen als Al Qaida worden gebruikt als een reden om zich tegen de Verenigde Staten te keren. Dit zou uiteindelijk hebben geleid tot de aanslagen van 11 september 2001, die weer als katalysator fungeerden voor de Amerikaanse besluitvorming ten aanzien van de bezetting van Irak in 2003.

Zie ook
Irak-Iran-oorlog, voor wat ook wel de Eerste Perzische Golfoorlog wordt genoemd.
Irakoorlog, voor wat ook wel de Derde Golfoorlog wordt genoemd.
Saddam Hoessein, de ex-dictator van Irak
[bewerken]Externe links

The Unseen Gulfwar
Parlementaire stukken waarin dit onderwerp ter sprake komt.
Bronnen, noten en/of referenties
↑ Ted Rowse - Kuwaitgate - killing of Kuwaiti babies by Iraqi soldiers exaggerated. Washington Monthly 1992
↑ [1]. NY Times
↑ Noam Chomsky - Humanitarian Imperialism: The New Doctrine of Imperial Right. Monthly Review Volume 60, Number 4 (September 2008)
Zie de categorie Gulf War 1991 van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden.



Nostradamus Effect The Third Anti Christ Ep 1 Part 3 5 (gevonden op 14-12-2012)

Liberty will not be regained,
 Liberty = USA, New York
it will be occupied by a black, President
proud, villainous and unjust man: 
Barack Obama
when the matter of the Pontiff is opened, 
(Christendom / Rooms Katholieke Kerkeen voormalig titel van de heidense hogepriester in Rome
The republic of VENICE will,
Bankwezen 
Republiek van Venetië
be vexed by D'Ister much debated and discussed (Hölderlin's Hymn "The Ister")

"The Ister" (2004), dir. by David Barison and Daniel Ross, 1 of 2
"The Ister" (2004), dir. by David Barison and Daniel Ross, 2 of 2

Baraq Obama met de Paus

 

Black, Proud, villainous and unjust man = Barack Obama


pon · tiff (p n t f)
n.
1.
een. De paus.
b. Een bisschop.
2. Een Pontifex.
[Frans pontife , van de oude Franse pontif , uit het Latijn pontifex , pontifex , zie opgekropte in 
Indo-Europese wortels.]

paus [pɒntɪf]
n
(Christendom / Rooms Katholieke Kerkeen voormalig titel van de heidense hogepriester in Rome, later gebruikt van pausen en af ​​en toe van andere bisschoppen, en nu uitsluitend beperkt tot de paus
[Van Frans pontife, uit het Latijn Pontifex ]


Republiek van Venetië


De Republiek Venetië was een staat in het noordoosten van Italië rondom de stad Venetië die bestond van de negende tot de achttiende eeuw. De staat Venetië werd bestuurd door dogen.
In de Middeleeuwen was de republiek een belangrijke zeemacht in de Middellandse Zee en speelde het een belangrijke rol in het heropenen van de handel daar voor de rest van Europa. Het maakte op land deel uit van de vijf grootmachten die het grondgebied van het huidige Italië bestuurden, en was de meest succesvolle en rijkste van de Repubbliche Marinare.
Venetië bracht Europa wissel- en kredietbanken, boekhouding en obligatiemarkten en belangrijke verbeteringen in de scheepsbouw. Technieken voor de bewerking van suikerriet werden overgenomen vanuit Azië en Egypte en ook de bewerking van zijde, glasblazen en sieraden vonden zo hun weg naar Europa. Tot de Nederlanders deze positie overnamen in de zeventiende eeuw bleef het een van de rijkste delen van Europa.


dogen
Heersers en belangrijke magistraten in de voormalige republieken Venetië en Genua.
magistraten
Overheidspersonen die toezicht houden op de uitvoering van wetten.

Paus Benedictus XVI
, geboren als Joseph Aloisius Ratzinger (Marktl am Inn (Beieren), 16 april 1927), is de 265e paus van de Katholieke Kerk. De Duitse rooms-katholieke geestelijke werd op 19 april 2005 - drie dagen na zijn 78e verjaardag - verkozen tijdens het conclaaf van april 2005, dat werd gehouden na de dood van zijn voorganger, paus Johannes Paulus II. Als paus staat Benedictus XVI aan het hoofd van de Kerk en is hij als het soeverein Staatshoofd van Vaticaanstad. Wereldwijd geldt de paus als een van de meest invloedrijke wereldleiders.In tegenstelling tot het pontificaat van zijn voorganger paus Johannes Paulus II hebben staatssecretarissen, bisschoppen en ministers van alle landen ter wereld niet meer automatisch recht om door de paus in privé-audiëntie te worden ontvangen. Om de werkdruk van de paus niet over te belasten komt dit voorrecht onder Benedictus XVI enkel nog toe aan staatshoofden en regeringsleiders.

Antigone (Sophocles)
Antigone (Grieks: Ἀντιγόνη) is een klassieke tragedie van de dichter/tragicus Sophocles over Antigone uit de Griekse mythologie. Het motto van het stuk: om gelukkig te worden moet je verstandig handelen (maar wat is verstandig handelen...) en de goden niet tarten (maar wat is de goden tarten...). Het centrale thema van het stuk: Het individuele geweten versus de staatswetten; de morele of goddelijke wetten versus de menselijke wetten.


vexed (vkst)
adj.
1. Irritated, distressed, or annoyed: greatly vexed by their behavior; the vexed parents of an unruly teenager.
2. Much discussed or debated: a vexed question.

vexed [vɛkst]
adj
1. annoyed, confused, or agitated
2. much debated and discussed (esp in the phrase a vexed question)
vexedly [ˈvɛksɪdlɪ] adv
vexedness n

Thesaurus Legend: Synonyms Related Words Antonyms
Adj. 1. vexed - troubled persistently especially with petty annoyances; "harassed working mothers"; "a harried expression"; "her poor pestered father had to endure her constant interruptions"; "the vexed parents of an unruly teenager"
harassed, harried, pestered, annoyed
troubled - characterized by or indicative of distress or affliction or danger or need; "troubled areas"; "fell into a troubled sleep"; "a troubled expression"; "troubled teenagers"
2. vexed - causing difficulty in finding an answer or solution; much disputed; "the vexed issue of priorities"; "we live in vexed and troubled times"
difficult, hard - not easy; requiring great physical or mental effort to accomplish or comprehend or endure; "a difficult task"; "nesting places on the cliffs are difficult of access"; "difficult times"; "why is it so hard for you to keep a secret?"
Based on WordNet 3.0, Farlex clipart collection. © 2003-2012 Princeton University, Farlex Inc.

vexed
adjective
1. annoyed, upset, irritated, worried, troubled, bothered, confused, disturbed, distressed, provoked, put out, fed up, tormented, pissed (Brit, Austral., & N.Z. slang), harassed, aggravated (informal), afflicted, agitated, ruffled, exasperated, perplexed, nettled, pissed off (taboo slang), miffed (informal), displeased, riled, peeved (informal), hacked off (U.S. slang), out of countenance He was vexed by the art establishment's rejection of his work.
2. controversial, disputed, contested, moot, much debated, hot-button (informal) Later the minister raised the vexed question of refugees.
Collins Thesaurus of the English Language – Complete and Unabridged 2nd Edition. 2002 © HarperCollins Publishers 1995, 2002

De Venetiaanse Republiek

Venetië speelde een belangrijke rol in de heropening van de Middellandse Zee economie West-Europese handel en het ontwikkelen van banden met Noord-Europa. Het creëerde een institutionele basis voor commerciële kapitalisme, grote vooruitgang geboekt in de scheepvaart-technologie, en hielp de overdracht Aziatische en Egyptische technologie in rietsuiker productie en verwerking, zijde textiel, glasblazen en sieraden naar het Westen.

Venetië was de meest succesvolle van de Noord-Italiaanse stadstaten in het creëren en onderhouden van een republiek gedomineerd door een handelaar kapitalistische elite. Dankzij de geografische ligging en de bereidheid om zich te verdedigen, het was in staat om zijn autonomie en vrijheid te garanderen van afpersingen door feodale landheren en vorsten.

Het creëerde politieke en juridische instellingen die eigendomsrechten en de afdwingbaarheid van contracten gegarandeerd. Het was een pionier in de ontwikkeling van valuta-en kredietmarkten, het bankwezen en accountancy. Het creëerde wat was effectief een markt voor staatsobligaties, te beginnen met de verplichte leningen waarover rente regelmatig werd betaald. Het fiscale stelsel is efficiënt en gunstig voor handelaar winst en de accumulatie van kapitaal. De opbrengsten kwamen uit accijnzen heffingen en onroerende voorheffing op basis van kadastrale enquêtes.

Het was een tolerant en vrij seculiere staat, waar buitenlandse kooplieden (Armeniërs, Grieken en joden) konden zo vrij als de lokale bevolking te bedienen. Hoewel het theoretisch deel van de katholieke wereld, het bevoorrechte betrekkingen genoten met het Byzantijnse rijk. Het geschraagd haar kerkelijke onafhankelijkheid door de overname van de relieken van St. Marcus uit Alexandrië in 828. Het was daadwerkelijk onafhankelijk van zowel de Paus en Patriarch.

Venetiaanse diplomatie was zeer professioneel, pragmatisch, opportunistisch en gewijd aan het nastreven van haar commerciële belangen. Het verbazend goed aangepast aan politieke veranderingen. In de negende en tiende eeuw de belangrijkste handel was bepalingen Constantinopel met graan en wijn uit Italië, hout en slaven uit Dalmatië en zout uit de lagunes, met zijde en specerijen voor terug. Tegen het einde van de elfde eeuw, Byzantium was onder druk van de Seltsjoeken, die Anatolië, en Frankische invallen in beslag genomen in zijn Zuid-Italiaanse gebieden. Venetië commerciële privileges (vrijstelling van accijnzen) beveiligd tegen Byzantium in 1082 in ruil voor hulp bij de versterking van de marine defensie. In 1204, daarentegen, is een belangrijke rol gespeeld in het overtuigen van de leiders van de vierde kruistocht om Constantinopel in plaats van de islam richten. Als gevolg van Venetië verworven bases in Dalmatië en een rijk in de Egeïsche Zee. Het kostte de zuidelijke helft van de Peloponnesos, Corfu en Kreta. Het bezette bijna de helft van Constantinopel en kreeg toegang tot de handel in de Zwarte Zee en de Zee van Azov. In 1261, de Byzantijnse keizer heroverd Constantinopel en handelspreferenties en een territoriale basis gaf aan rivaal van Venetië, Genua. Echter, Venetië behield haar Griekse kolonies en Venetiaanse verschepen was snel in staat om opnieuw in te voeren de Zwarte Zee waar de handel werd booming als gevolg van de Mongoolse heropening van de zijderoute door Centraal-Azië.

West-Europese kruisvaarders met succes een aanval op de Syrische en Palestijnse kust en gevestigde kleine christelijke staten in Antiochië, Acre en Jeruzalem tussen 1099 en 1291. Ze commerciële privileges gaf aan Pisan en Genoan handelaren die hadden geholpen de financiering van hun verovering. De Venetianen hadden niet geholpen, maar toch in geslaagd om een ​​trading basis in Tyrus vast te stellen.

De Turkse Mameluke regime heroverd Syrië en Palestina in 1291 en regeerde Egypte tot 1517. Ook hier, Venetië in geslaagd om een ​​bevoorrechte handelsrelatie vast te stellen, het kopen van een groot deel van de Aziatische kruiden die de Karimi kooplieden van Alexandrië in Egypte meegenomen uit Azië via de Rode Zee. In ruil de Venetianen verkocht metalen, armor, wol en slaven. De slaven kwamen uit de Balkan en Rusland: mannetjes waren bestemd voor de dienst in de Mameluke leger, vrouwen voor hun harems.

Toen de Ottomaanse Turken Constantinopel veroverd in 1453, Venetië snel onderhandelde over het onderhoud van haar handelspartners rechten, maar in 1479, de Ottomanen sloten hun toegang tot de Zwarte Zee. In 1517 namen ze over Egypte en beëindigd het grootste deel van de Venetiaanse handel in specerijen.

Venetië belangrijke connecties had met Noord-Europa. De handel met Vlaanderen is voornamelijk uitgevoerd in de Champagne beurzen waar Italiaanse kooplieden gekocht wollen goederen en verkocht zijde, specerijen, aluin, suiker en lacquer8. Wanneer de route over zee geopend tussen de westerse Middellandse Zee en de Atlantische Oceaan, werd de handel met Vlaanderen die rechtstreeks per schip.

Een tweede route gekoppeld Venetië met Augsburg, Neurenberg, Praag en Wenen via de Brennerpas. Duitse kooplieden brachten metalen en metalen producten (waaronder zilver). Venetianen deze metalen verhandeld tot de Po-vallei en in de Middellandse Zee. In 1318 de Fondaco dei Tedeschi werd opgericht in Venetië te voorzien in de handel behoeften en onderdak van de Duitse kooplieden.

In de opbouw van zijn handel, Venetië creëerde een politiek rijk. In 1171, had de stad ongeveer 66 000 inwoners, en was een van de drie grootste in West-Europa tot de zestiende eeuw, toen de bevolking een piek rond 170 000. Venetië ervaren drie demografische catastrofes. In 1347-48, bijna 40 procent van de bevolking stierf toen een kombuis bracht de pest van de Zwarte Zee haven van Caffa. Twee andere aanvallen vond plaats in 1575-1577 en 1630, elk doden ongeveer een derde van de bevolking van de stad.

Het Empire overzeese (dominio da mar) inbegrepen ongeveer een half miljoen mensen. Tussen 1388 en 1499, Venetië verworven grondgebied op het Italiaanse vasteland (Terraferma) die Udine, Friuli, Vicenza, Padua, Verona, Bergamo, Rovigo en Cremona inbegrepen. In 1557 de bevolking van deze gebieden was ongeveer 1,5 miljoen euro.

De Venetiaanse staat een leidende rol gespeeld in de commerciële activiteit, zijnde de grote scheepsbouwer, leasing staatsbedrijven galeien voor particuliere ondernemingen, het regelen van de organisatie en de timing van de konvooien. Het ontwikkelde soorten schepen die geschikt zijn voor Venetiaanse handel en de voorwaarden van de handel in de Middellandse Zee. Deze toestand activiteit kosten voor particuliere handelaren verminderd door het maken van handel veiliger tegen vijandelijke aanvallen. Ook toegestaan ​​kleinere handelaren, met een beperkt kapitaal, om deel te nemen in de internationale handel.

De grootste onderneming in Venetië was het Arsenaal, een openbare scheepswerf opgericht in 1104. Het was van kracht voor eeuwen, en in dienst duizenden arbeiders.

Er waren grote veranderingen in scheepsbouw en navigatie technieken tussen de tiende en veertiende eeuw. Romeinse schepen waren romp eerst gebouwd, bij elkaar gehouden door een zorgvuldige waterdichte schrijnwerk van insteeksloten en pen, de tweede fase was het inbrengen van ribben en bretels. In de elfde eeuw was er een schakelaar die een belangrijke daling van de kosten gemaakt. De kiel en de ribben zijn gemaakt eerste en een romp van genageld planken werd toegevoegd, met behulp van glasvezel en de toonhoogte van de schepen waterdicht te maken. Een latere ontwikkeling was de achtersteven roer die slepend riemen vervangen als een meer effectieve manier voor het sturen van schepen. De kracht van de roeren werd versterkt door het gebruik van krukken en katrollen. Er verbeteringen in zeilen name de invoering van een driehoekige lateen rig onder een hoek aan de mast plaats van een rechthoekige vierkante zeil aan de mast. Er was een lange termijn toename van de omvang van schepen.

Kort na 1270, het kompas in gebruik genomen in de Middellandse Zee. Dit, samen met verbeterde grafieken, maakte het mogelijk om het hele jaar door varen. Eerder schepen handel met Egypte was niet waagde tussen oktober en april. Met het kompas hetzelfde schip zou kunnen maken twee retourvluchten per jaar van Venetië naar Alexandrië in plaats van een.

Er waren twee belangrijke soorten van Venetiaanse schip. Algemeen gebruik vrachtschepen ("radertjes") werden gebouwd in een eigen scheepswerven. Hun lengte was ongeveer drie keer hun breedte, en ze vertrouwde volledig op zeilen. Galeien voor passagiers, hoogwaardige vracht-en marine-rechten werden gebouwd in het Arsenaal. Dit waren langer, had een brede bundel en een bemanning van 200 de meeste van hen waren roeiers. Galeien waren sneller, wendbaarder voor het invoeren en het verlaten van de haven, en voor het geval dat er geen wind was. De algemene Venetiaanse praktijk was tot 25 banken aan elke kant van de kombuis, elk bankje met drie roeiers hebben. De banken werden vastgesteld op een hoek en de riemen waren van verschillende lengte, zodat de roeiers zou niet interfereren met elkaar. Op zo'n schip zou er 150 roeiers en ongeveer 30 kruisboogschutters voor de verdediging en aanval, die ook bochten nemen op roeien. Galeien waren eigendom van de staat en verhuurd voor elke onderneming aan de hoogste bieder in de openbare veilingen. Galeien fungeerde ook als openbare vervoerders, als degenen die het geleasde schepen moesten goederen te accepteren van andere handelaren als ze reservecapaciteit.

In 1291, de Genuese versloeg een Marokkaanse vloot het regelen van de Straat van Gibraltar, en opende de weg voor de Europese handel van de Middellandse Zee naar de Atlantische Oceaan. Daarna Venetiaanse galeien gebruikt deze route voor de handel met Londen en Brugge.

Hoewel de internationale handel, het bankwezen, de scheepsbouw en de bijbehorende handel in hout, houtbewerking, touw en zeilmakerij enz. waren de grootste sectoren van de Venetiaanse economie, waren er ook grote productie-activiteiten de productie van goederen voor lokaal gebruik en export. Een van de eerste was de glasindustrie die reeds was begonnen in de tiende eeuw. Venetië was een pionier in het glasblazen technologie in Europa en maakte glazen, bekers, kannen, borden, flessen, vazen, spiegels, sieraden, kandelaars en decoratieve producten van zeer hoge kwaliteit. Vanaf de dertiende eeuw Venetianen delicate, zorgvuldig geblazen zand-bril geproduceerd als een tijdwaarneming apparaat voor zeelieden. Vanaf de veertiende eeuw begonnen ze een bril - een Italiaanse uitvinding die sterk gegroeid in de productiviteit van de ambachtslieden en geleerden. Angelo Barovier, de beroemdste glasblazer van de vijftiende eeuw, geperfectioneerd het proces voor het maken van kristal. Tegen die tijd, polychrome, gegraveerd, filigraan, geëmailleerd en goud-doorbladerde glaswerk beschikbaar was in een overvloedige verscheidenheid van ontwerpen. In 1291 al glasblazen werd verschoven naar het eiland Murano bij besluit van de Maggior Consilio. Dit stelde Venetië naar strakkere controle van de handel en technologische geheimen te bewaren.

Even vroegrijp waren de vaardigheden en producten van Venetiaanse goudsmeden, mozaïekbewerkers, houtsnijders en decoratieve kunstenaars die in grote vraag was in het draaien van de binnenkant van kerken, maatschappelijke monumenten en prive-paleizen in kunstwerken. Venetiaanse stijl werd beïnvloed door het werk van de vorige generaties van mozaïekbewerkers en iconografen in Ravenna en de dertiende eeuw instroom van voorwerpen geroofd uit Constantinopel.

De handel met Azië in ruwe zijde en zijde producten leidde uiteindelijk tot substitutie te importeren in Europa. Productie van zijde was al verspreid van China naar India en Syrië, en kwam naar Italië in de twaalfde eeuw - in eerste instantie naar Lucca, vervolgens naar Venetië, Florence, Genua, Milaan en Bologna, en later naar Lyon in Frankrijk. Binnen de Arabische wereld, zijde productie kwam naar Spanje uit Syrië. Venetiaanse productie van zijde is gedocumenteerd al in de dertiende eeuw. De Venetiaanse overheid gereguleerde productie de kwaliteit te waarborgen, houden concurrenten en vermindert het risico van industriële spionage. De zijde, satijn en fluweel producten van Venetië waren van de hoogste kwaliteit, en ontwerpen waren een onderscheidend mix van inheemse creativiteit en oosterse invloed. Multicoloured fluweel brokaat, vaak uitgevoerd met goud-en zilverdraad, werden geproduceerd als punten van ceremoniële kleding voor bestuurlijke elite van Venetië, voor meubels, wandkleden, tafel bekledingen, decoratieve objecten voor gondels etc. Deze producten een wezenlijke bijdrage aan Venetiaanse uitgevoerde goederen.

Een ander belangrijk gebied was de productie van boeken. In de negende en tiende eeuw, schriftgeleerden en verluchters waren vooral actief op de heilige boeken in de scriptoria van kloosters. Later waren er maatschappelijke records, geschiedenis, vertalingen van Aristoteles en andere Griekse teksten die bestemd zijn voor de bibliotheken van San Marco, hertogelijke, maatschappelijke en particuliere verzamelaars. Dit gaf werkgelegenheid aan professionele schrijvers, boekbinders, specialisten in versierde kalligrafie en illustratie. Minder dan 15 jaar na uitvinding van Gutenberg's van de boekdrukkunst, een Duitse immigrant bracht de techniek naar Venetië in 1469. Het leidde tot een enorme verbetering van de productiviteit van de industrie, met oplagen tot 4 500 exemplaren. Een zeer veel groter deel van de productie was bestemd voor de export dan het geval was geweest voor manuscript boeken. Venetië werd al snel de belangrijkste Italiaanse typografische centrum, en een van de grootste in Europa. Tegen het midden van de zestiende eeuw, had ongeveer 20 000 edities verschenen. Venetiaanse publiceren hielp stimuleren de culturele en intellectuele leven van Europa door het verstrekken van partituren, kaarten, boeken over medische zaken en vertalingen van de Griekse klassieken. De Aldine Press (opgericht in 1494) bewerkt en gepubliceerd originele Griekse teksten, en Venetië werd de belangrijkste uitgever van boeken voor de Grieks-sprekende wereld.

Suiker was een ander belangrijk product. Venetië gemaakt plantage landbouw en verwerking faciliteiten met slavenarbeid op Kreta en Cyprus, met behulp van technieken geleend van Syrië. Venetiaanse praktijk werd later overgenomen door de Portugezen in Madeira en in Brazilië.

De Venetiaanse rol in de specerijenhandel was sterk verminderd in het begin van de zestiende eeuw als gevolg van beperkingen op de handel met Syrië en Egypte opgelegd door de nieuwe Ottomaanse autoriteiten, en de concurrentie van directe Portugese zendingen uit Azië. Lane suggereert dat Venetiaanse specerij invoer daalde van ongeveer 1 600 ton per jaar tegen het einde van de vijftiende eeuw tot minder dan 500 ton door het eerste decennium van de zestiende eeuw. Lane dacht dat de absolute omvang van de peper component van deze zendingen had hersteld door de jaren 1560, maar leidende rol van Venetië in deze handel was duidelijk verdampt.

Venetiaanse verzendkosten ook te maken met de toegenomen concurrentie op West-routes naar Engeland en Vlaanderen, en de suikerindustrie in Kreta en Cyprus daalde als gevolg van de concurrentie van de Portugese productie op Madeira en later in Brazilië.

Er waren ook veranderingen in de scheepsbouw-technologie in de Atlantische economie die snel de verleende met roeispanen Venetiaanse galei achterhaald. De twee belangrijkste veranderingen waren in de tuigage van ronde schepen en de ontwikkeling van vuurwapens tijdens de vijftiende eeuw. Lane (1966, pp 15-16) deze wijzigingen als volgt omschreven: " De transformatie van de een-mast radertje in een full-opgetuigd, driemaster in het bezit van sprietzeil, topzeil en bezaan lateen plaatsgevonden over het midden van de eeuw - de zeilschepen van 1485 verschilden minder in het uiterlijk van de zeilschepen van 1785 dan zij van die van 1425 - even belangrijk in het beroven van de handelaar kombuis van de bijzondere veiligheidsmaatregelen, die alleen had gerechtvaardigd zijn bestaan ​​was de toename van het gebruik van wapens in zeeoorlog . "

Als gevolg daarvan was er een sterke daling van het belangrijkste product van het Arsenaal en een stijging van het aandeel van de radertjes in de Venetiaanse handelsvloot. Er was een toename aankoop door Venetiaanse kooplieden van schepen uit het buitenland, aangezien de problemen van aanpassing aan technologische veranderingen werden nog verergerd door veel armer Venetiaanse toegang tot goedkope hout dan scheepsbouwers in de Atlantische Oceaan economieën.

Vanaf 1500, werd een aanzienlijk deel van de Venetiaanse hoofdstad geheroriënteerd naar agrarische ontginning en ontwikkeling en creatie van Palladio villa's en landgoederen in de Terraferma .

In de loop der zestiende, zeventiende en achttiende eeuw, was Venetië niet veel uit te breiden in de bevolking of het inkomen per hoofd, maar het bleef een van de rijkste delen van Italië en Europa tot ingehaald door de Nederlanders in de zeventiende eeuw.


Dit is zomaar van internet geplukt dus vergeet dit stukje daar moet ik nog over nadenken:>>>
Mabus then will soon die, there will come
Of people and beasts a horrible rout:
Then suddenly one will see vengeance,
Hundred, hand, thirst, hunger when the comet will run.
Century II, Quatrain 62

The antichrist very soon annihilates the three,
twenty-seven years his war will last.
The unbelievers are dead, captive, exiled; (Fema Camps)
with blood, human bodies, water and red hail covering the earth.
Century VIII, Quatrain 77

Naval battle night will be overcome,
Fire in the ships to the West ruin:
New trick, the great ship colored,
Anger to the vanquished, and victory in a drizzle.
Century IX, Quatrain 100

A founder of sects , much trouble for the accuser:
A beast in the theater prepares the scene and plot.
The author ennobled by acts of older times; (Illuminatie)
the world is confused by schismatic sects. (One World Religion Cristlam)
Century I, Quatrain 45


Rail link with Sylhet restored
Saturday, July 7, 2012

US Navy Secretary due July 13

Ray Mabus
Star Online Report
US Secretary of the Navy Ray Mabus will arrive in Dhaka on Friday on a two-day visit.

Secretary Mabus�s visit to Bangladesh is intended to deepen the bilateral security relationship between the United States and Bangladesh, and offer appreciation to the government of Bangladesh for its continued friendship and support to the US, said a press release of the US Embassy in Dhaka.

The secretary will discuss regional priorities, peacekeeping, defence reforms, and security assistance with a view towards identifying opportunities to further developing the relationship between the two countries.

Mabus will depart on July 15, the press release added.

Ray Mabus is the 75th United States Secretary of the Navy. As secretary, he leads America�s Navy and Marine Corps and is responsible for an annual budget in excess of $150 billion and almost 900,000 people.

He joined the administration of President Barack Obama on May 21, 2009.

2 Thessalonicenzen 2

De openbaring van den antichrist
En wij bidden u, broeders, door de toekomst van onzen Heere Jezus Christus, en onze toevergadering tot Hem,
Dat gij niet haastelijk bewogen wordt van verstand, of verschrikt, noch door geest, noch door woord, noch door zendbrief, als van ons geschreven, alsof de dag van Christus aanstaande ware.
Dat u niemand verleide op enigerlei wijze; want die komt niet, tenzij dat eerst de afval gekomen zij, en dat geopenbaard zij de mens der zonde, de zoon des verderfs;
Die zich tegenstelt, en verheft boven al wat God genaamd, of als God geëerd wordt, alzo dat hij in den tempel Gods als een God zal zitten, zichzelven vertonende, dat hij God is.
Gedenkt gij niet, dat ik, nog bij u zijnde, u deze dingen gezegd heb?
En nu, wat hem wederhoudt, weet gij, opdat hij geopenbaard worde te zijner eigen tijd.
Want de verborgenheid der ongerechtigheid wordt alrede gewrocht; alleenlijk, die hem nu wederhoudt, die zal hem wederhouden, totdat hij uit het midden zal weggedaan worden.
En alsdan zal de ongerechtige geopenbaard worden, denwelken de Heere verdoen zal door den Geest Zijns monds, en te niet maken door de verschijning Zijner toekomst;
Hemzeg ik, wiens toekomst is naar de werking des satans, in alle kracht, en tekenen, en wonderen der leugen;
10 En in alle verleiding der onrechtvaardigheid in degenen, die verloren gaan; daarvoor dat zij de liefde der waarheid niet aangenomen hebben, om zalig te worden.
11 En daarom zal God hun zenden een kracht der dwaling, dat zij de leugen zouden geloven;
12 Opdat zij allen veroordeeld worden, die de waarheid niet geloofd hebben, maar een welbehagen hebben gehad in de ongerechtigheid.

Ezechiël 21

Het oordeel van Israël en Ammon
21
En des HEEREN woord geschiedde tot mij, zeggende:
21 Het zwaard des HEREN tegen Jeruzalem
Het woord des HEREN kwam tot mij:
Mensenkind! zet uw aangezicht tegen Jeruzalem, en drup tegen de heiligdommen, en profeteer tegen het land van Israël;
Mensenkind, keer uw gelaat naar Jeruzalem, laat uw woorden stromen tegen de heiligdommen, profeteer tegen het land Israëls,
En zeg tot het land van Israël: Alzo zegt de HEERE: Ziet, Ikwil aan u, en Ik zal Mijn zwaard uit zijn schede trekken; en Ik zal van u uitroeien den rechtvaardige en den goddeloze.
en zeg tot het land Israëls: Alzo zegt de HERE: zie, Ik zàl u! Ik zal mijn zwaard uit de schede trekken en onder u uitroeien zowel de rechtvaardige als de goddeloze.
Omdat Ik dan van u uitroeien zal den rechtvaardige en den goddeloze, daarom zal Mijn zwaard uit zijn schede uitgaan tegen alle vlees, van het zuiden tot het noorden.
Omdat Ik zowel de rechtvaardige als de goddeloze onder u zal uitroeien, daarom zal mijn zwaard de schede verlaten tegen al wat leeft, van zuid tot noord.
En alle vlees zal weten, dat Ik, de HEERE, Mijn zwaard uit zijn schede getrokken heb; het zal niet meer wederkeren.
En al wat leeft zal weten, dat Ik, de HERE, mijn zwaard uit de schede getrokken heb; het zal daarin niet weerkeren.
Maar gij, mensenkind, zucht; zucht voor hun ogen met verbreking der lenden en met bitterheid.
En gij, mensenkind, zucht als een gebroken man; ja, zucht in hun bijzijn van bittere smart.
En het zal geschieden, als zij tot u zeggen zullen: Waarom zucht gij, dat gij zeggen zult: Om het gerucht, want het komt! en alle hart zal versmelten, en alle handen zullen verslappen, en alle geest zal inkrimpen, en alle knieën als water henenvlieten; ziet, het komt, en het zal geschieden, spreekt de Heere HEERE.
Wanneer zij dan tot u zeggen: Waarover zucht gij? zult gij antwoorden: Over de tijding, bij welker komst elks hart zal wegsmelten, alle handen zullen verslappen, elks geest zal versagen en alle knieën van water zullen druipen. Zie, het komt en het geschiedt, luidt het woord van de Here HERE.
Wederom geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
Het woord des HEREN kwam tot mij:
Mensenkind, profeteer en zeg: Alzo zegt de HEERE: Zeg: Het zwaard, het zwaard is gescherpt, en ook geveegd.
Mensenkind, profeteer en zeg: Zo zegt de HERE: zeg: een zwaard, een zwaard!
10 Het is gescherpt, opdat het een slachting slachte; het is geveegd, opdat het een glinster hebbe; of wij dan zullen vrolijk zijn? het is de roede Mijns Zoons, die alle hout versmaadt.
10 Het is gescherpt en ook gewet. Om een bloedbad te kunnen aanrichten is het gescherpt, om als een bliksem te kunnen flikkeren is het gewet. Zouden wij ons dan verblijden? – De staf van mijn zoon veracht alle hout. –
11 En Hij heeft hetzelve te vegen gegeven, opdat men het met de hand handelen zou; dat zwaard is gescherpt, en dat is geveegd, om hetzelve in de hand des doodslagers te geven.
11 Ja, men liet het wetten, om het ter hand te nemen; het is gescherpt en gewet, het zwaard, om in moordenaarshand te worden gegeven.
12 Schreeuw en huil, o mensenkind, want hetzelve zal zijn tegen Mijn volk, het zal zijn tegen al de vorsten van Israël; verschrikkingen zullen vanwege het zwaard bij Mijn volk zijn; daarom klop op de heup.
12 Schreeuw het uit en weeklaag, mensenkind, want dit is gericht tegen mijn volk; het is gericht tegen alle vorsten van Israël; aan het zwaard zullen zij overgeleverd worden, zij en mijn volk. Daarom, sla u op de heup.
13 Als er beproeving was, wat was het toen? Zou er dan ook geen versmadende roede zijn, spreekt de Heere HEERE.
13 Want de proef is geleverd; en hoe zal het zijn, als ook de staf die veracht, er niet meer wezen zal? luidt het woord van de Here HERE.
14 Daarom gij, mensenkind, profeteer, en sla hand tegen hand; want het zwaard zal verdubbeld worden ten derden male, het is het zwaard dergenen, die verslagen zullen worden; het is het zwaard der groten, die verslagen zullen worden, dat tot hen in de binnenste kameren indringen zal.
14 En gij, mensenkind, profeteer en klap in de handen, opdat het zwaard verdubbeld en verdrievoudigd worde. Moordend is dat zwaard, een zwaard van grote moord, dat om hen heen suist,
15 Ik heb de punt des zwaards gezet tegen al hun poorten, opdat het hart versmelte, en de aanstoten vermenigvuldigen; ach, het is toegemaakt, opdat het glinstere, het is ingewonden om te slachten.
15 opdat het hart siddere en velen neergeveld worden. Bij al hun poorten heb Ik voor het zwaard een slachtplaats gemaakt. Ach, het is gemaakt om te bliksemen; het is gewet ter slachting.
16 Houd u bijeen, o zwaard! keer u rechtsom, schik u, keer u linksom, waarhenen uw aangezicht gesteld is.
16 Snijd scherp; keer u naar rechts; val aan; keer u naar links; overal waarheen uw snede gericht is.
17 En Ik Zelf zal ook Mijn hand tegen Mijn hand slaan, en Mijn grimmigheid doen rusten; Ik, de HEERE, heb het gesproken.
17 En Ik zelf zal in de handen klappen en mijn grimmigheid laten uitwoeden. Ik, de HERE, heb het gesproken.
18 Wederom geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
18 Het woord des HEREN kwam tot mij:
19 Gij nu, mensenkind, stel u twee wegen voor, waardoor het zwaard des konings van Babel komt; uit een land zullen zij beide voortkomen; en kies een zijde, kies ze aan het hoofd van den weg der stad.
19 En gij, mensenkind, teken twee wegen, waarlangs het zwaard van de koning van Babel komen kan; van hetzelfde land zullen beide uitgaan. En zet een handwijzer; zet er een aan het begin van de weg die naar een stad leidt;
20 Gij zult een weg voorstellen, waardoor het zwaard inkomen zal tegen Rabba der kinderen Ammons, of tegen Juda, tot de vaste stad Jeruzalem.
20 teken een weg, opdat het zwaard kan komen tegen Rabba der Ammonieten en ook tegen Juda, naar het versterkte Jeruzalem.
21 Want de koning van Babel zal aan de wegscheiding staan, aan het hoofd van de twee wegen, om waarzegging te gebruiken; hij zal zijn pijlen slijpen; hij zal de terafim vragen, hij zal de lever bezien.
21 Want de koning van Babel zal aan de tweesprong staan, aan het begin van de twee wegen en waarzeggerij plegen; hij zal de pijlen schudden; hij zal de terafim raadplegen; hij zal de lever bezien.
22 De waarzegging zal aan zijn rechterhand zijn op Jeruzalem, om hoofdmannen te stellen, om den mond te openen in het doodslaan, om de stem op te heffen met gejuich, om stormrammen te stellen tegen de poorten, om sterkten op te werpen, om bolwerken te bouwen.
22 In zijn rechterhand zal het lot zijn, dat Jeruzalem aanwijst, om er stormrammen op te stellen, om er de mond te openen tot moordgeschreeuw, er de stem te verheffen tot een krijgskreet, om er stormrammen op te stellen tegen de poorten, een wal op te werpen en een schans te bouwen.
23 Dit zal hun in hun ogen als een ijdel waarzeggen zijn,omdat zij met eden beëdigd zijn onder hen; maar hij zal der ongerechtigheid gedenken, opdat zij gegrepen worden.
23 Wel is dit in hun ogen een bedrieglijke waarzeggerij – dure eden zwoeren zij – maar hij zal hun ongerechtigheid in herinnering brengen, opdat zij gegrepen worden.
24 Daarom zegt de Heere HEERE alzo: Omdat gijlieden uwer ongerechtigheid doet gedenken, doordien uw overtredingen ontdekt worden, zodat uw zonden gezien worden in al uw handelingen; omdat uwer gedacht wordt, zult gij met de hand gegrepen worden.
24 Daarom, zo zegt de Here HERE, omdat gij uw ongerechtigheid in herinnering brengt, doordat uw overtredingen openbaar worden, zodat uw zonden zichtbaar zijn in al uw handelingen – omdat men zich uwer herinnert, zult gij met de hand gegrepen worden.
25 En gij, o onheilig, goddeloos vorst van Israël, wiens dag komen zal, ten tijde der uiterste ongerechtigheid;
25 En gij onheilige, goddeloze, vorst van Israël, wiens dag komt ten tijde van de eindafrekening,
26 Alzo zegt de Heere HEERE: Doe dien hoed weg, en hef dien kroon af, deze zal dezelfde niet wezen; Ik zal verhogen dien, die nederig is, en vernederen dien, die hoog is.
26 zo zegt de Here HERE: Neem weg die tulband! zet af die kroon! Zo zal het niet blijven. Verhoog wat laag is; verlaag wat hoog is.
27 Ik zal die kroon omgekeerd, omgekeerd, omgekeerd stellen; ja, zij zal niet zijn, totdat Hij kome, Die daartoe recht heeft, en Dien Ik dat geven zal.
27 Een puinhoop, een puinhoop, een puinhoop zal Ik ze maken. Maar ook zo zal het niet blijven. Totdat hij komt, die er recht op heeft en aan wie Ik het geven zal.
28 En gij, mensenkind, profeteer en zeg: Alzo zegt de Heere HEERE, van de kinderen Ammons, en van hun smading; zo zeg: Het zwaard, het zwaard is uitgetrokken, het is ter slachting geveegd om te verdoen, om te glinsteren;
Het zwaard des HEREN tegen de Ammonieten
28 Gij mensenkind, profeteer en zeg: Zo zegt de Here HERE van de Ammonieten en van hun gesmaad; zeg: zwaard, zwaard, ontbloot om te slachten, gewet om toe te slaan, om te bliksemen –
29 Terwijl zij u ijdelheid zien, terwijl zij u leugen voorzeggen, om u op de halzen te stellen dergenen, die van de goddelozen verslagen zijn, welker dag gekomen was ten tijde der uiterste ongerechtigheid.
29 terwijl men voor u bedrieglijke dingen schouwt en u leugen waarzegt – om u te zetten op de halzen van goddelozen, onheiligen, wier dag komt ten tijde van de eindafrekening –!
30 Keer uw zwaard weder in zijn schede! In de plaats, waar gij geschapen zijt, in het land uwer woningen zal Ik u richten.
30 Steek het zwaard weer in de schede. In de plaats waar gij geschapen zijt, in uw land van herkomst zal Ik u richten.
31 En Ik zal over u Mijn gramschap uitgieten, Ik zal tegen u door het vuur Mijner verbolgenheid blazen; en Ik zal u overgeven in de hand van brandende mensen, smeders des verderfs.
31 Ik zal mijn gramschap over u uitstorten; met het vuur van mijn verbolgenheid zal Ik tegen u blazen en u overgeven in de macht van redeloze mensen die verderf smeden.
32 Het vuur zult gij tot spijze zijn, uw bloed zal zijn in het midden des lands; uwer zal niet gedacht worden; want Ik, de HEERE, heb het gesproken.
32 Voedsel zult gij zijn voor het vuur; midden in het land zal uw bloed stromen, en aan u zal niet meer gedacht worden, want Ik, de HERE, heb het gesproken.

Uit: Statenvertaling (Jongbloed-editie)

Uit: NBG-vertaling 1951
© 1951 Nederlands Bijbelgenootschap






Hölderlin's Hymn "The Ister"

 
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Hölderlin's Hymn "The Ister" ( Duits : Hölderlins Hymne »Der Ister« ) is de titel gegeven aan een college geleverd door de Duitse filosoof Martin Heidegger aan de Universiteit van Freiburg in 1942. Het werd voor het eerst gepubliceerd in 1984 als volume 53 van Heideggers Gesamtausgabe . De vertaling van William McNeill en Julia Davis werd gepubliceerd in 1996 door Indiana University Press . Der Ister is een gedicht van Friedrich Hölderlin , waarvan de titel verwijst naar een oude naam voor een deel van de Donau .
Inhoud [ hide ] 
1 Overzicht
2 Deel een: Poetising de essentie van de rivieren
2,1 De Ister hymne
2,2 De metafysische interpretatie van de kunst
2,3 Plaats en zwerftocht
2,4 Rätsel
2,5 Ruimte en tijd
2,6 Moderne technologie
2,7 Dialoog
3 Deel twee: De Griekse interpretatie van de mens in Sophocles ' Antigone
3,1 Het koor ode
3,2 Deinon
3,3 Poros
3,4 Polis
3,5 Menselijke wezen
3,6 Antigone
3,7 De haard
3,8 De zuiverste gedicht
4 Deel drie: Hölderlin's poetising van de essentie van de dichter als halfgod
4,1 De eigen en de buitenlandse
4,2 Spirit
4,3 Grieken en Duitsers
4,4 Gedicht, rivier, halfgod
4,5 Historisch, a-historisch, onhistorisch
4,6 Een teken is nodig
4,7 De trap waarop de hemelse dalen
4,8 Is er een maatregel op aarde?
5 Cinema
6 Referenties
6,1 Bibliografie
[ bewerken ] Overzicht

In 1942, in de donkerste diepten van de Tweede Wereldoorlog en de nationaal-socialistische periode, Heidegger koos ervoor om een college te leveren op een gedicht van Friedrich Hölderlin: " Der Ister , "over de rivier de Donau. De cursus onderzocht de betekenis van poëzie, de aard van de technologie, de relatie tussen het oude Griekenland en moderne Duitsland , de essentie van de politiek, en de menselijke woning. De centrale deel van het college is een lezing van Sophocles ' Antigone . Heidegger verbindt deze lezing van Antigone schijnbaar vanwege het belang van deze tekst voor het vastgrijpen van de betekenis van poëzie Hölderlin, maar daarmee herhaalt hij en strekt zich uit een lezing die hij had uitgevoerd in een andere context in 1935. In termen van Heideggers oeuvre , de 1942 college is belangrijk omdat het het meest aanhoudende discussie over Heideggers van de essentie van de politiek. Heidegger was alleen in staat om twee derde te leveren van de geschreven tekst van de lezing cursus. [ 1 ]
Het college is opgedeeld in drie delen.
Deel een introduceert de manier waarop Heidegger acht het noodzakelijk te benaderen Hölderlin's poëzie, met als argument tegen de 'metafysische interpretatie van de kunst. " Hij stelt verder dat Hölderlin de poëzie moet worden begrepen in termen van haar wezenlijke verwantschap met het werk van Sophocles.
Deel twee schetst de interpretatie van Sophocles ' Antigone die Heidegger uitgevoerd in de 1935 college, An Introduction to metafysica . Hij breidt deze lezing en wijzigt deze op subtiele manieren.
Deel drie , die in feite nooit geleverd, keert terug naar poëzie Hölderlin's, met het argument dat de figuur van de rivier in het gedicht is in feite de dichter, en vice versa.
[ bewerken ] Deel een: Poetising de essentie van de rivieren

[ bewerken ] De Ister hymne
De college begint met een reflectie op de Griekse oorsprong van het woord ' hymne ", wat betekent loflied, in het bijzonder ter ere van de goden, de helden, of wedstrijd overwinnaars, ter voorbereiding van het festival.Heidegger citeert een lijn van Sophocles ' Antigone aansluiten van het zelfstandig naamwoord en het werkwoord vormen van het woord, en geeft dan aan dat de zin waarin Hölderlin's werken zijn hymnen in eerste instantie moet blijven een open vraag. [ 2 ]
Heidegger gaat zijn aandacht op de eerste regel van ' Der Ister "-"! Kom nu, vuur " Wat zou dit kunnen betekenen, als 'vuur' hier geeft de zon of de dageraad? Wat zou het betekenen om te bellen, of om de roeping hebben voor een dergelijke roeping, gezien het feit dat de dageraad zal komen of is het wel of niet? En wat wordt bedoeld met "Nu," door het benoemen van de tijd van een dergelijke roeping? Van deze vragen Heidegger wordt getrokken om te vragen wat het betekent om "poetise," de beantwoording van deze poetising altijd inauguratie van iets, dat echte poetising altijd poetising "opnieuw." Dus de "Nu" van de eerste regel spreekt niet alleen van het heden, maar naar de toekomst. [ 3 ]
Heidegger volgende richt zich op het feit dat het duidelijk is dat "de rivieren komen taal" in de poëzie Hölderlin's. Aan de ene kant worden de rivieren los van de mens, met hun eigen "geest", aan de andere kant, de rivieren zijn een locale waarop mensen vinden hun woonplaats. De vraag is dus, dat van de poëtische essentie van de rivier. [ 4 ]
[ bewerken ] De metafysische interpretatie van de kunst
In plaats van zich te verdiepen onmiddellijk in deze vraag, Heidegger maakt een omweg, de uitwerking van de 'metafysische interpretatie van de kunst. " Hij stelt dat metafysische interpretaties niet in staat zijn te begrijpen Hölderlin's poëzie.
Volgens de metafysische interpretatie, kunst presenteert voorwerpen in de natuur, zoals rivieren, maar deze presentatie staat in dienst van iets anders, van hun 'betekenis' in het kunstwerk. Heidegger spreekt in dit verband van de etymologie van de woorden " allegorie "en" metafoor ". De metafysische interpretatie van kunst is gebaseerd op het onderscheid tussen de sensuele en de niet-zinnelijke, de esthetische en de noëtische, de verstandige en de begrijpelijke. En volgens deze interpretatie het kunstwerk bestaat niet voor zichzelf, niet als een sensuele object, maar voor de nonsensuous en suprasensuous, die wordt ook wel "geest." Op deze manier de superieure en de werkelijkheid te identificeren met het spirituele. [ 5 ]
Tegen de metafysische interpretatie van de kunst, Heidegger beweert dat de rivieren in de poëzie Hölderlin's zijn op geen enkele wijze symbolische beelden van een hogere of diepere inhoud. Hij vestigt de aandacht op de laatste regels van het gedicht-"Maar wat dat men doet, die rivier, / Niemand weet"-om aan te geven dat, ongeacht de rivieren zijn, of wat dan ook de rivier is, blijft een raadsel. Zelfs de dichter weet alleen dat de rivier stroomt, maar niet wat is besloten in die stromen. [ 6 ]
[ bewerken ] Plaats en zwerftocht
Heidegger draait dan tot een afweging van de rivier als de woonplaats van de mens. Als zodanig, de rivier is wat brengt de mens in hun eigen en onderhoudt ze daar. Nog wat hun vaak nog vreemd mens lang en kan worden afgezien door hen omdat het dreigt te overweldigen. Het is niet iets dat zelf produceert, maar moet komen te staan ​​van toepassing, en moet worden toegeëigend. De rivier is van bijstand in de steeds-huiselijke van de mens, maar dit "bijstand" is niet een incidentele steun, maar een standvastige paraat. [ 7 ]
Om te begrijpen wat dit betekent, Heidegger sommige lijnen van een andere Hölderlin gedicht beschouwt, "Stem van het Volk ', waarin de rivieren worden aangeduid als" vanishing "en als" vol van aanduiding. " Dat de rivieren verdwijnen betekent dat zij de menselijke landschap te verlaten, zonder daardoor ontrouw in de richting van dat landschap. Maar als vol aanduiding, de rivieren te gaan naar wat komen gaat. Zo Heidegger ziet Hölderlin zo bezig met de tijdelijkheid van de rivier ten opzichte van de mens, maar ook met zijn ruimtelijkheid-dus "de rivier is de terugkeer." De rivier is, zegt hij, de terugkeer van het worden huiselijke of, beter gezegd, de zeer plaats bereikt in en door de terugkeer. [ 8 ] Zijn bewering is dat de rivier is de plaats van de woning van de mens als historische op de aarde. [ 9 ]
[ bewerken ] Rätsel
De rivier is een raadsel ( Rätsel ). Maar Heidegger relateert dit aan Raten , het geven van raad, en aan Rat , raad, maar ook "zorg." Om raad betekent om rekening te houden zorg. Dat de rivier is een raadsel betekent niet dat het is een puzzel moeten we willen "op te lossen." Integendeel, het betekent dat het is iets wat we moeten dichter bij ons te brengen als een raadsel. [ 10 ] We moeten deze poëzie dan ook te begrijpen, in iets anders dan een berekenende, technische manier. [ 11 ]
[ bewerken ] Ruimte en tijd
Plaats en zwerftocht: ". Ruimte en tijd" dit klinkt als Opeenvolging neemt zijn verloop in de tijd, als een opeenvolging van momenten als "vloeiend". Maar dit is in feite slechts een begrip van ruimte en tijd als een geordende, berekenbare, relationaliteit. Wat geldt order moet worden opgevat, vooraf zodanig dat het toegankelijk wordt voor orde en controle. Dus bijvoorbeeld de reductie tot coördinaten. Maar voor berekenend observatie, iets is wat het alleen door wat hij presteert. Alle moderne denken denkt in termen van orde en prestaties. Menselijke activiteit wordt gedacht als arbeid, gelijkgesteld met mechanische energie, en beoordeeld op basis van de performatieve principe. Door deze manier van denken ruimte en tijd gekomen om te worden beschouwd als zo vanzelfsprekend als geen verdere denken vereisen. [ 12 ]
[ bewerken ] Moderne technologie
Dergelijke moderne denken over ruimte en tijd is in wezen technologische. Moderne technologie is anders dan elk gereedschap. Overwegende dat de tool is een middel, wat kenmerkend is voor de moderne technologie is dat dit niet langer het geval is, en dat het in plaats daarvan ontvouwt een overheersing van zijn eigen. Het vraagt ​​zijn eigen soort van discipline en verovering. Zo bijvoorbeeld de gefaseerde voltooiing van fabrieken gebouwd voor de vervaardigen van gereedschapsmachines voor andere fabrieken. Moderne machine-technologie is een specifieke vorm van 'waarheid'. Wij geloven, dat technologie als controle van ruimte en tijd, niet plaatsvindt zonder doel en is daarom geen doel op zich. Dit is echter een misverstand geaard in een niet de essentie van moderne technologie te begrijpen. En dit het gevolg is van het niet op de vraag wat ten grondslag ligt aan het-de orde en de eenheid van "ruimte en tijd". [ 13 ]
Heidegger deconstrueert vervolgens de begrippen ruimte en tijd, met als argument in de eerste plaats dat deze niet kan worden alleen maar "objecten", alsof ze waren een aantal gigantische containers waarin alles is opgenomen. Maar noch kunnen we concluderen dat ze alleen maar subjectief. Is de ruimte, waarover oorlogen uitbreken, alleen maar denkbeeldig? En is de tijd, dat de tranen ons langs en ​​tranen ons weg, alleen maar subjectief? Dergelijke metafysische interpretaties van ruimte en tijd zal helpen niet bij het ​​begrijpen van de plaats en reizen in het hart van Hölderlin niet-metafysische poetising. Ruimte en tijd omvatten het kader voor onze berekenend overheersing en bestellen van de "wereld" door middel van technologie. Maar het blijft onbeslist of dit proces is de mens verandert in slechts planetaire avonturiers, of dat het het begin van een tendens, in de richting van nieuwe vormen van afwikkeling en hervestiging. [ 14 ]
[ bewerken ] Dialoog
Volgens Heidegger, dat poëzie van Hölderlin's in de vorm van de 'lofzang' heeft onder haar hoede dit steeds huiselijke in de eigen. Hij beweert dat "de eigen" is in dit geval de Duitse vaderland, maar meteen voegt eraan toe dat "komen thuis te zijn is dus een passage door de buitenlandse." Dit is de reden waarom deze poëzie per se in de vorm van een dialoog met buitenlandse dichters, in het bijzonder, Pindarus en Sophocles. Wat moet zorgvuldig worden in de gezangboek poëzie van Hölderlin geluisterd is deze "resonantie" van de Griekse poëzie, op basis waarvan Heidegger wendt zich tot de interpretatie van Antigone . [ 15 ]
[ bewerken ] Deel twee: De Griekse interpretatie van de mens in Sophocles ' Antigone

[ bewerken ] Het koor ode
Het koor ode uit de Antigone van Sophocles is volgens Heidegger het enkelvoud werk straalt de hele poëzie van Hölderlin. [ 16 ] Heidegger had eerder geïnterpreteerd deze ode in zijn 1935 college, Een inleiding aan Metafysica , en in 1942 werd hij zowel recapituleert en strekt zich uit deze interpretatie.
Net als " Der Ister , "de ode begint met een oproep aan de dagende zon, maar het is duidelijk dat de ode is evenzeer bezorgd met duisternis. Hoewel de ode houdt zich bezig met het licht en de duisternis van de mens, mag dit niet worden uitgelegd, dat de twee belangrijkste figuren, Creon en Antigone, een oppositieformulier betekenen. Elk van deze cijfers gaan uit van de eenheid van essentie en nonessence, maar anders in ieder geval. [ 17 ]
[ bewerken ] Deinon
De beslissende woord, volgens Heidegger, gebeurt aan het begin van de ode: deinon . Heidegger vertaalt dit als das Unheimliche , het griezelige. Heidegger benadrukt wat hij noemt de "counterturning" karakter van het woord. Deinon , zegt hij, de angstige, de krachtige, en de inhabitual betekent. Maar geen van deze definities elementen is een-dimensionaal. Als de angstige, de deinon is ook dat die, als waardig van eer, kan ontwaken ontzag. De krachtig kan het wat weefgetouwen over ons of wat slechts gewelddadig. Zoals de inhabitual, de buitengewone, het buitengewone van vaardigheid, het groter is dan de gewone, maar het kan doen als dat wat het gewone en het gewone regelt. Zoals das Unheimliche , deinon noemt de eenheid van al deze betekenissen. [ 18 ]
De ode noemt de mens als deinon op veelvuldige wijze, inderdaad als de meest mysterieuze wezen, das Unheimlichste . Heidegger bindt dit aan zijn eerdere stelling dat de mens als poetised door Hölderlin zijn "ongezellig" (" unheimische "), dat wil zeggen, op de weg naar het worden van huiselijk. De buitengewone van het menselijk wezen is dit het niet te huiselijk, dat is ook een steeds huiselijk. Heidegger maakt duidelijk dat dit is ongezellig niet alleen dak-en thuisloosheid bedoel, zwerven rond, avontuurlijkheid, of gebrek aan geworteld. Integendeel, het betekent dat de zee en het land zijn die rijken die de mens transformeren door behendigheid en gebruik. De huiselijke is dat wat wordt nagestreefd in de gewelddadige activiteit van die door de inhabitual. Maar zelfs zo is, wordt de huiselijke niet bereikt in deze activiteit: als de ode zegt, man "komt tot niets." [ 19 ]
[ bewerken ] Poros
Mens is dus het wezen dat doorgang vindt door alles heen, maar komt altijd te kort, uitgedrukt in het paar pantoporos aporos , waar Poros betekent dat inval van de macht die zijn weg vindt door. Oneindig bekwaam en kunstzinnig, mensen toch nooit kan omzeilen dood. Dit is iets wat bekend is bij de mensen, maar vooral in de vorm van ontwijken deze kennis. De mens is in feite de wezens die zich compoort aan wezens als zodanig, en omdat ze begrijpen dat de mens alleen kan ook vergeten zijn. De uncanniness van de mens is dat zij alleen in staat zijn om "catastrofe", in de zin van een omkering draaien ze weg van hun eigen essentie. [ 20 ]
[ bewerken ] Polis
Heidegger naast wendt zich tot het paar hypsipolis apolis , "torent hoog boven de site," en "verspelen de site." Dit paar is gevestigd in het woord polis , en Heidegger wijst erop dat, als dit de oorsprong van het woord "politiek", dan is het een vergissing om de voormalige begrijpen aan de hand van de laatste-de polis is juist niet een politiek concept . De "politieke" wordt conventioneel begrepen in termen van bewustzijn, in een "technische" wijze, zoals de manier waarop de geschiedenis wordt bereikt. Het wordt dus gekenmerkt door een gebrek aan zichzelf twijfelen. [ 21 ]
Heidegger vraagt ​​of de polis misschien niet de naam van dat gebied die voortdurend wordt twijfelachtig opnieuw en blijft waardig vraag. Misschien is de polis is dat waar alles om vraag-waardig en griezelige bochten op een uitzonderlijke manier. Heidegger gebruikt het woord Wirbel , kolken, in deze context, en spreekt van de polis als in wezen "polar." De pre-politieke essentie van de polis , dat die het mogelijk maakt alles wat we noemen politieke, is de open plaats van waaruit alle menselijke relaties in de richting van wezens worden bepaald. [ 22 ]
[ bewerken ] De mens
Het is dus de essentie van de mens zowel opstijgen binnen hun site en zonder site. Mens beren in het dit potentieel voor omkering, een potentiële wezen geworteld in de mogelijkheid van vergis, van het nemen van nonbeings voor wezens en wezens voor nonbeings. Zo menselijke wezens zijn wezens van risico's. Ze proberen te worden huiselijke binnen een site, plaatst u alles op het spel in deze, en de ontmoeting met het feit dat de huiselijke zelf weigert om hen. [ 23 ]
Dit is de uncanniness van de mens, en dit is de reden waarom deinon betekent niet alleen macht en geweld. De mens op zichzelf niet zelf de meest griezelige ding, het is niet een kwestie van zelfbewustzijn hier. Alleen omdat de mens kan zeggen: "het is", zegt Heidegger, kunnen ze zeggen: "Ik ben." En alleen omdat ze een relatie met zijn hebben kunnen ze "zeggen" helemaal niet, dat wil zeggen, kunnen ze Aristoteles ' zoon logon echon . Het is het onderscheid van de mens, met andere woorden, "zien" de open. [ 24 ]
[ bewerken ] Antigone
De slotwoorden van de ode spreken van de verdrijving van de meest griezelige uit de haard. Als we dit interpreteren als een afwijzing van Creon, volgens Heidegger, dan is de koor-ode zou niet een "hoge lied van de cultuur" zo veel als een lied ter ere van middelmatigheid, van haat tegen de uitzondering. Anders interpreteren dan betekent vragen waar zich Antigone zich verhoudt tot de deinon . [ 25 ]
In de inleidende dialoog tussen Antigone en Ismene, Ismene probeert haar zus ervan te weerhouden haar besluit tot hun broer te begraven. Antigone "achtervolging" is, zegt ze, die zich met dat waartegen niets kan maken. Antigone, met andere woorden, neemt het onmogelijke als haar uitgangspunt. Ze zegt zelf dat ze wil om te lijden of de griezelige dragen. In dit zij wordt verwijderd uit alle menselijke mogelijkheden, en is de hoogste griezelige. [ 26 ]
[ bewerken ] De haard
Wat dan van de haard? Het koor spreekt niet alleen van uitzetting, maar van "niet het delen van hun waan met dat ik het wist. ' Alle kennis van de deinon wordt ondersteund en geleid door dat te weten welke kent de haard. De inhoud van deze kennis niet rechtstreeks genoemd, maar het is wel aangeduid als een phronein een meditating van het hart. Als deze kennis in de vorm van aanduiding is niet slechts mening. [ 27 ]
Als mythologie is niet zomaar een "onvolwassen" uitvinding, dan denken staat in een essentiële relatie tot poetising. Denken is niet het sediment overblijft na de demythologising van de mythe. [ 28 ] Dergelijke reflecties zijn bedoeld door Heidegger om te helpen bij de volgende gebaar: de bewering dat de haard, genoemd door het koor, wordt wezen. "Being is de haard. ' [ 29 ] Hij citeert Plato op Hestia , de godin vernoemd naar de haard. De verwijdering volgens de afsluitende woorden van de koor-ode is geen afwijzing van de ongezellig, zo veel als een impuls om aandachtig naar de huiselijke, om het risico behorende. Als ongezellig is een nog niet ontwaakt, nog niet besloten, potentieel om huiselijk. Dit is van Antigone opperste actie. [ 30 ]
[ bewerken ] De zuiverste gedicht
In de vertaling van Heidegger, bepaalt welke deze actie wordt aangegeven door Antigone worden als buiten zowel de bovenste als onderste goden, voorbij Zeus en Dike , maar geen van beide kan het elke menselijke instelling. Vandaar dat op het spel staat in haar actie is de meest griezelige risico. Het slot van de ode oproep in de richting van een kennis van de juiste essentie van de ongezellig is. In dit meest raadselachtige deel van zijn interpretatie, Heidegger spreekt van "het risico te onderscheiden en kiezen tussen dat wezen ongezellig eigen aan de mens en een wezen ongezellig dat ongepast is." Om dit risico is Antigone de essentie. [ 31 ]
Zo Heidegger tot de conclusie dat het begrijpen van de waarheid van Antigone , is het noodzakelijk verder te denken dan de cultus van de dood of de cultus van bloed-verwantschap, die lijken op het eerste gezicht te zijn van de motoren van de tragedie. Antigone, zegt hij, is zelf de zuiverste gedicht. [ 32 ] Poetising is niet het vinden van of uitvinden, maar een veelzeggende conclusie van zijn, waaruit blijkt dat die altijd al onthuld, de dichtstbijzijnde van alles wat in de buurt. Het menselijk potentieel voor het zijn, en het ongezellig zijn huiselijke van de mens op de aarde, is poëtisch. Wat wordt gesproken in het koor ode blijft onbepaald, maar noch vage noch willekeurig. Het onbepaald is, integendeel, dat wat besluiteloos nog eerste worden beslist. Als dit het geval is, de tragedie poetises hetgeen in de hoogste betekenis waardig poetising. En dit kan de reden zijn waarom deze ode kwam om steeds opnieuw te spreken met de dichter Hölderlin. [ 33 ]
[ bewerken ] Deel drie: Hölderlin's poetising van de essentie van de dichter als halfgod

[ bewerken ] De eigen en de buitenlandse
Sophocles 'ode en Hölderlin's River hymnen poetise hetzelfde, maar ze zijn niet identiek. Om dit te begrijpen, Heidegger zich tot beroemde brief Hölderlin aan Casimir Böhlendorff , die de relaties tussen Duitsland en Griekenland thematiseert. Volgens het lezen van Heidegger, wat voor de Grieken is hun eigen is wat vreemd is aan de Duitsers, en wat is vreemd aan de Duitsers is wat eigen is aan de Grieken. Hölderlin is de eerste die poëtisch ervaren dat steeds huiselijke betekent dat ongezellig, dus de noodzaak van het zijn ongezellig, dat doet hij door venturing in een ontmoeting met de (Griekse) buitenlandse begrijpen. [ 34 ]
[ bewerken ] Geest
Heidegger citeert dan Hölderlin: "namelijk thuis is, is geest / niet bij het ​​begin, niet aan de bron." Hij vraagt: wie is 'geest'? Ondanks de invloed van de Duitse metafysica, Heidegger stelt dat Hölderlin het gebruik van dit woord enkelvoud was, als dat wat is, naast zich in het denken zelf, en altijd als "gemeenschappelijke" geest. Wat de geest denkt, is dat die passend is bestemd voor de mens, maar dit is altijd dat wat futural, nooit iets dat is besloten, het is iets "niet-echte" die al is "handelt." Poetising is het vertellen van de gedachten van de geest. [ 35 ]
Geest is nooit "thuis" in het begin. Aan het begin van de geschiedenis van een volk, is hun lot toegewezen, maar wat is toegekend is in de komende, het is nog steeds gesluierde en dubbelzinnig. In het begin, de mogelijkheid om zich te passen aan je lot is nog ongeordend, unpracticed. Zo in de geest heerst het verlangen naar zijn eigen essentie. Maar 'geest houdt kolonie, "dat wil zeggen, in de buitenlandse hij wil de moeder die moeilijk te bereiken is. En het houdt "bold vergeten", waar vergeten betekent de bereidheid om van de buitenlandse leren omwille van wat is een eigen is, om uit te stellen wat is een eigen is tot het tijd is. Het is op deze manier dat de wet van het zijn ongezellig is de wet van het worden huiselijk. [ 36 ]
[ bewerken ] Grieken en Duitsers
De Grieken, had ook om door de buitenlandse. Wat was eigen aan de Grieken was "het vuur uit de hemel", wat vreemd was was de "duidelijkheid van de presentatie." Door middel van wat was vreemd voor hen waren ze in staat om voort te bouwen op de essentiële grond van de polis . Voor de Duitsers, aan de andere kant, de duidelijkheid van de presentatie is natuurlijk de vorming van projecten, raamwerken, enz. Wat vreemd is is het vuur uit de hemel, en dus moeten ze leren te worden getroffen door deze brand, en daardoor gedwongen om de juiste bestemming van hun gift voor de presentatie. Anders moeten zij worden blootgesteld aan de zwakte van het onderdrukken van elke brand, van het nastreven van afbakening en de instelling alleen voor het doel op zich. Hölderlin is degene die is getroffen door deze brand, maar waarom moet dit poëtisch gezegd worden? [ 37 ]
[ bewerken ] Gedicht, rivier, halfgod
Heidegger citeert Hölderlin om een antwoord op deze vraag te zoeken. "Vol van verdienste, maar toch poëtisch / Mensen op de aarde wonen." "Vol van verdienste" verwijst, volgens Heidegger, naar alles, wat de mens bereiken door middel van de kunsten, door middel van tekhne , maar alles wat wordt bereikt op deze manier bedraagt ​​alleen om cultuur. Het kan alleen worden bereikt op basis van een "woning" waarop vertrouwd kan worden in beslag genomen door het maken van of het bereiken van binnen het domein van de werkelijke. Woning, de steeds huiselijke van een wezen ongezellig, is gebaseerd op de poëtische. [ 38 ]
Maar wat is poëzie? Er moet een dichter die poetises vooraf de essentie van poëzie. Dit zal de dichter die ventures in het buitenland, te laten het vuur komen naar hem toe zijn. Dit is wat er gebeurt in Hölderlin's gezangboek poëzie. Deze rivier poëzie vergeet nooit de bron, in de uitgifte en vloeit voort uit de bron. Wat het zegt is de heilige, die, buiten de goden, is bepalend voor de goden. De dichter staat tussen mensen en goden. De dichter, en de rivier, zijn halfgoden. [ 39 ]
Heidegger spreekt van de lijnen van de hymne betreffende de uitnodiging aan Hercules . We kunnen weten niets van de Ister of de hymne als we niet weten wie deze gast is. De verwerking van de eigen is alleen als de ontmoeting en gast-achtige dialoog met de buitenlandse. De rivier moet in het gebied van de bron blijven zodanig dat stroomt naar het vanuit de vreemde, daarom is "blijkt echter bijna / achteruit." Heidegger gebruikt nogmaals het woord Wirbeln om aan te geven deze wervelende in de buurt van de bron. [ 40 ]
[ bewerken ] Historisch, a-historisch, onhistorisch
Dit met betrekking tot de buitenlandse is nooit een bevestiging van de "natuurlijke" of de "organische". Dit zijn vreemd aan de wet van de geschiedenis. Deze wet legt historische mensheid op de moeilijke weg naar de essentie. Als de mensheid verlaat de wet van de geschiedenis, het valt in het onhistorisch. De natuur is a-historisch, maar omdat un historische, als een breuk met de historische, is een bepaald soort catastrofe. Heidegger het voorbeeld van de onhistorisch is Amerikanisme . [ 41 ]
De Ister blijft raadselachtig, maar historische, in de vreemde manier waarop het stroomt, maar ook blijft dicht bij de bron. Het is de rivier waarin de buitenlandse reeds aanwezig als gast bij de bron, de rivier in wiens stroomt er spreekt voortdurend de dialoog tussen de eigen en de buitenlandse. [ 42 ] De rivieren zijn de dichters die vond het poëtische, op wiens grond menselijke wezens wonen. Zo is de poëtische geest van de rivier maakt akkerbouw het land-het legt de basis voor de haard van het huis van de geschiedenis, het openen van de tijd-ruimte waarbinnen een deel uitmaken van de haard is mogelijk. [ 43 ]
[ bewerken ] Een teken is nodig
"Een teken is nodig": Hölderlin spreekt van het teken als het hebben van een geest ( Gemüt ), waar geest is de basis van alle bewust moed ( Mut ). Het is de dichter die hier wordt genoemd als het teken. Wat nodig is, is de dichter het woord. Heidegger citeert het gedicht " Andenken ":" Maar wat blijft, de dichters gevonden. " Heidegger gaat het teken met de pijn, om dat te weten die eigen zijn aan zijn onderscheiden. [ 44 ] Het teken, de halfgod, de rivier, de dichter: al deze naam poëtisch het enkelvoud grond van de steeds huiselijke van de mens als historische, en de de oprichting van dit middel door de dichter. Op het spel is een "deel te nemen in het gevoel" met de goden, waarop de zon en de maan, het delen van de heilige. Dit is in het belang niet alleen van de mens, maar van de goden zelf, die anders zonder gevoel, zonder eenheid. [ 45 ]
[ bewerken ] De trap waarop de hemelse dalen
Door middel van het teken, door de rivieren, de hemelse vinden hun eenheid met elkaar, een eenheid die niet af aan hun eigenheid. De rivieren zijn hun "vreugde." Hölderlin spreekt van trappen, waarop de hemelse kunt afdalen. Indien er trappen, is een woning ook opengesteld poëtisch voor de mens. Poetising oprichting bouwt de trap voor deze afdaling van de hemelse. De rivieren zijn de kinderen van de hemel, tekenen die beer zon en de maan in het achterhoofd, maar tegelijkertijd de zonen van de aarde. [ 46 ]
De hymne eindigt op een raadselachtige opmerking: "Maar wat dat men doet, die rivier, / Niemand weet het." Wat de roeping van de Ister is, weet het goed, maar de Rijn , die niet blijven hangen bij de bron, maar vertrekt zijwaarts, wordt helemaal weggewerkt. Toch is de Ister hymne te afbreekt-toont, maakt het manifesteren, maar het ook verbergt. [ 47 ]
[ bewerken ] Is er een maatregel op aarde?
Heidegger voegt een afsluitende opmerking aan zijn lezing van het gedicht. Zijn opmerkingen over de hymne waren bedoeld om ons aandacht voor de poetising van de rivieren. Maar omdat dit de poetising van de essentie van de poëzie, verborgen relaties prevaleren. Dergelijke poëzie kan helemaal niet worden genoemd ego van de dichter, of op "subjectiviteit." De dichter is de rivier, en vice versa. De eenheid van plaats en reizen hier niet kan worden opgevat in termen van "ruimte" en "tijd", want deze zijn zelf de nakomelingen van het rijk waarmee hun openheid ontspringen. [ 48 ]
Deze poëzie vraagt ​​om een transformatie in onze manier van denken en ervaren, en we moeten verder denken dan voorstellingen, symbolen en beelden. Maar als we moeten een nieuwe maatregel te vinden, moet men zich afvragen of we in staat zijn het. Hölderlin vraagt ​​over deze maatregel, en met name dat er geen dergelijke maatregel op aarde. Dit klinkt als wanhoop. Maar wat Hölderlin betekent is dat we poëtisch moeten heersen op deze aarde, dragen en lijden het eerder dan te forceren en grijpen het. Als we sterk genoeg om te denken, kan het voldoende zijn voor ons om na te denken vanuit de verte de waarheid van deze poëzie en wat het poetises, zodat we kunnen plotseling worden getroffen door het. [ 49 ] Heidegger eindigt met een citaat van nog een andere Hölderlin hymne, "The Journey":
" Een droom wordt het voor hem die zou 
het te benaderen door stealth, en straft hem 
wie zou het gelijk met geweld. 
Vaak verrast een 
die inderdaad nauwelijks is gedacht. "
[ bewerken ] Cinema

De college vormde de basis van de film van 2004 De Ister .
[ bewerken ] Referenties

^ De Ister : Een film van David Barison en Daniel Ross en Gesamtausgabe 53, redacteur epiloog.
^ Heidegger (1996) , p. 1.
^ Heidegger (1996) , blz. 6-9.
^ Heidegger (1996) , blz. 11-12.
^ Heidegger (1996) , blz. 16-18.
^ Heidegger (1996) , blz. 18-19.
^ Heidegger (1996) , blz. 20-21.
^ Heidegger (1996) , blz. 27-31.
^ Heidegger (1996) , p. 33.
^ Heidegger (1996) , blz. 34-35.
^ Heidegger (1996) , p. 37.
^ Heidegger (1996) , blz. 40-42.
^ Heidegger (1996) , blz. 44-45.
^ Heidegger (1996) , blz. 45-48.
^ Heidegger (1996) , blz. 48-50.
^ Heidegger (1996) , p. 51.
^ Heidegger (1996) , p. 52.
^ Heidegger (1996) , blz. 61-64.
^ Heidegger (1996) , blz. 68-73.
^ Heidegger (1996) , blz. 74-77.
^ Heidegger (1996) , blz. 79-80, 94.
^ Heidegger (1996) , blz. 80-83.
^ Heidegger (1996) , blz. 87-89.
^ Heidegger (1996) , blz. 90-91.
^ Heidegger (1996) , blz. 92-97.
^ Heidegger (1996) , blz. 98-104.
^ Heidegger (1996) , blz. 105-107.
^ Heidegger (1996) , blz. 111-112.
^ Heidegger (1996) , p. 112.
^ Heidegger (1996) , blz. 113-115.
^ Heidegger (1996) , blz. 116-118.
^ Heidegger (1996) , p. 119.
^ Heidegger (1996) , blz. 119-122.
^ Heidegger (1996) , blz. 123-125.
^ Heidegger (1996) , blz. 125-128.
^ Heidegger (1996) , blz. 129-133.
^ Heidegger (1996) , blz. 135-137.
^ Heidegger (1996) , blz. 137-138.
^ Heidegger (1996) , blz. 138-139.
^ Heidegger (1996) , blz. 140-143.
^ Heidegger (1996) , p. 143.
^ Heidegger (1996) , blz. 144-146.
^ Heidegger (1996) , blz. 146-147.
^ Heidegger (1996) , blz. 148-153.
^ Heidegger (1996) , blz. 154-156.
^ Heidegger (1996) , blz. 157-160.
^ Heidegger (1996) , blz. 163-165.
^ Heidegger (1996) , blz. 165-166.
^ Heidegger (1996) , blz. 166-167.
[ bewerken ] Bibliografie
Martin Heidegger (vert. William McNeill & Julia Davis) (1996). Hölderlin's Hymn "The Ister" . Bloomington & Indianapolis: Indiana University Press . ISBN 978-0-253-33064-2 .
[ hide ] v t e
Martin Heidegger
Filosofie
Aletheia Dasein Gestell Hermeneutiek Taal spreekt Terminologie Wereld openbaarmaking
Werken
Zijn en tijd (1927) Inleiding tot de metafysica (1935) Bijdragen aan Filosofie (Van Enowning) (1936-1938) Hölderlin's Hymn "The Ister" (1942) De vraag naar de techniek (1949) De oorsprong van het kunstwerk (1950) Heidegger Gesamtausgabe
Ander
Opvattingen over het nazisme


Translated by Maxine Chernoff and Paul Hoover

The Ister (Der Ister)

Now is the time for fire!
Impatient for the daylight,
We’re on our knees,
Exhausted with waiting.
It’s then, in that silence,
We hear the woods’ strange call.
Meanwhile, we sing from the Indus,
Which comes from far away, and
From the Alpheus, since we’ve
Long desired decorum.
It’s not without dramatic flourish
That one grasps
Straight ahead
What is closest
To reach the other side.
But here we want to build.
Rivers make the land fertile
And allow the foliage to grow.
And if in the summer
Animals gather at a watering place
People will go there, too.

This river is called the Ister.
It lives in beauty. Columns of leaves burn
And stir. They stand in the forest
Supporting each other; above,
A second dimension juts out
From a dome of stones. So I’m
Not surprised that the distantly gleaming river
Made Hercules its guest,
When in search of shadows
He came down from Olympus
And up from the heat of Isthmus.


They were full of courage there,
Which always comes in handy, like cool water
And a path for the spirit to follow. (Doopsel)
That’s why the hero preferred
To come to the water’s source,
 its fragrant yellow banks
Black with fir trees, in whose depths
The hunter likes to roam
At noon and the resinous trees
Moan as they grow.

Yet the river almost seems
To flow backwards, and I
Think it must come
From the East.
Much could
Be said further. But why does
It hang so straight from the mountain? That other river,
The Rhine, has gone away
Sideways. Not for nothing rivers
Flow in dryness. But how? We need a sign,
Nothing more, something plain and simple,
To remind us of sun and moon, so inseparable,
Which go away — day and night also —

And warm each other in heaven.
They give joy to the highest god. For how
Can he descend to them? And like earth’s ancient greenness
They are the children of heaven. But he seems
Too indulgent to me, not freer,
And almost scornful. For when

Day begins in youth,
Where it commences growing,
Another is already there
To further enhance the beauty, and chafes
At the bit like foals. And if he is happy
Distant breezes hear the commotion;
But the rock needs engraving
And the earth needs its furrows;
If not, an endless desolation;
But what a river will do,
Nobody knows.



The Titans (Die Titanen) 

It’s not yet
Time. They are still
Unbound. And the indifferent don’t care
About godly matters.
Let them puzzle it out
With the Oracle. Meanwhile, during the festivities,
I’ll take my ease thinking of the dead.
In the old days, many generals died
and lovely women and poets.
Today, it’s many men.
But I am alone.

and sailing on the ocean
The sweetly scented islands
Ask where they are.

For something of them remains
In writing and in myth.
God reveals so much.

For a long time the clouds
Have influenced what’s below
And the holy forest, fertile as a god,
Has sent down roots.
The world’s riches burn too intensely.
For we don’t have the song
That will shake our spirit free.
It would consume itself,
For the heavenly fire can never
Endure captivity.

Yet men enjoy
The banquet, and in celebration,
Their eyes are brightened by pearls
On a young woman’s neck.
Also games of war
and through
The garden paths
The memory of battle clatters;
The resonant weapons
Of heroic ancestors lie soothed
And still upon the breasts
Of children. But the bees hum
Around me, and where the plowman
Makes his furrows, birds
Sing against the light. Many give
Help to heaven. The poet
Sees them. It’s good to rely
On others. For no one can bear his life alone.

For when the busy day
Catches fire,
And heavenly dew glistens
On the chain
Leading lightning from sunrise
To its source, even mortals
Feel its grandeur.
That’s why they build houses
And the workshop is so busy
And ships sail against the currents
And men exchange greetings
Holding out their hands; it’s sensible
On earth, and not for nothing
Do we fix our eyes on the ground.

Yet you sense
A different way.
For proportion demands
That coarseness exist
For purity to be known.

But when the first cause
Reaches into the earth
To make it come to life,
People think the heavenly
Have come down to the dead
And the all-knowing has dawned
In a boundless emptiness.
It’s not for me to say
That the gods are growing weak
Just as they come into being.
But when
and it goes

As far as the part in father’s hair, so that
and the bird of heaven (Heilige Geest)
Makes it known to him. 
Wonderful
in anger, that’s what matters.


Maxine Chernoff is the co-editor of New American Writing magazine and chair of Creative Writing at San Francisco State University. She is the author of six books of fiction and six collections of poems. Her seventh poetry collection Among The Names is to be published in the Northern Spring of 2005 by Apogee Press. 

Paul Hoover’s most recent poetry books are Winter (Mirror) from Flood Editions and Rehearsal in Black (Salt Publications). His essay collection, Fables of Representation, was recently published by University of Michigan Press. He is editor of the anthology Postmodern American Poetry and, with Maxine Chernoff, the literary magazine New American Writing.


Copyright Notice: Please respect the fact that this material is copyright:
it is made available here without charge for personal use only, and it may not be
stored, displayed, published, reproduced, or used for any other purpose

This material is copyright © Maxine Chernoff and Paul Hoover and Jacket magazine 2005
The Internet address of this page is



Twee gedichten van Friedrich Hölderlin

Vertaald door Maxine Chernoff en Paul Hoover

De Ister ( Der Ister )

Nu is het tijd voor het vuur! 
Ongeduldig voor het daglicht, 
We zijn op onze knieën, 
Uitgeput met wachten. 
Het is dan, in die stilte, 
We het bos 'vreemde oproep horen. 
Ondertussen zingen we uit de Indus, 
die afkomstig is van ver weg, en 
Van de Alpheus, sinds we 
lang gewenste decorum. 
Het is niet zonder dramatische floreren 
Die grijpt 
Rechtdoor 
Wat het dichtst 
om de andere kant te bereiken. 
hier Maar we willen bouwen. 
Rivers maken van de land vruchtbaar 
En laat de bladeren te groeien. 
En als in de zomer 
Dieren verzamelen op een drinkplaats 
Mensen zullen er ook heen,. Deze rivier heet de Ister. Het leeft in schoonheid.Kolommen van de bladeren te verbranden en roer. Ze staan ​​in het bos elkaar ondersteunen, boven, Een tweede dimensie steekt uit vanaf een koepel van stenen. Dus ik ben niet verbaasd dat de verte glimmende rivier Made Hercules haar gasten, Toen op zoek naar schaduw Hij kwam van Olympus En uit de hitte van landengte. Ze waren er vol van moed, Die komt altijd van pas, zoals koud water en een pad voor de geest te volgen.Dat is de reden waarom de held voorkeur Om te komen tot de bron van het water, de geurige gele banken Zwart met dennenbomen, in wiens diepten De jager houdt ervan om te zwerven 's Middags en ​​de harsachtige bomen kreunen als ze groeien. Maar de rivier lijkt bijna Om terug te vloeien, en ik denk dat het moet komen uit het Oosten. Veel konverder worden gezegd. Maar waarom doet Hij hangt dus rechtstreeks van de berg? Dat andere rivier, de Rijn, is weggegaan Sideways. Niet voor niets rivieren Flow in droogheid. Maar hoe dan? We hebben een teken, niets meer, iets simpel, Om ons te herinneren aan zon en maan, zo onafscheidelijk, Welke weg te gaan - dag en nacht ook -en warm elkaar in de hemel. Ze geven vreugde aan de hoogste god. Want hoe kan hij afdalen naar hen? En als het oude groenheid aarde Ze zijn de kinderen van de hemel.Maar hij lijkt te toegeeflijk voor mij, niet vrijer, En bijna smalend. Want wanneer dag begint in de jeugd, Waar begint groeit, Een ander is er al Ter verdere verbetering van de schoonheid, en schuurt Aan het beetje zoals veulens. En als hij gelukkig is Distant briesje hoort de commotie, maar de rots moet gravure En de aarde heeft zijn voren; Zo niet, dan een eindeloze verlatenheid; Maar wat een rivier zal doen, . Niemand weet The Titans (Die Titanen) Het is nog niet Time . Ze zijn nog steeds niet geconsolideerd. En de onverschillige niet schelen over goddelijke zaken. Laat ze puzzelt het uit met het Orakel. Ondertussen, tijdens de festiviteiten, ik zal mijn gemak denken van de doden.Vroeger, veel generaals omgekomen en mooie vrouwen en dichters. Vandaag de dag, het is veel mannen. Maar ik alleen ben.                                         en zeilen op de oceaan De zoet geurende eilanden Vraag waar ze zijn. Voor iets van hen blijft schriftelijk en mythe.God openbaart zo veel. Voor een lange tijd de wolken hebben beïnvloed wat er onder En de heilige bos, vruchtbare als een god, heeft nedergezonden wortels. 'S werelds rijkdommen branden te intensief. Want wij hebben niet het lied dat zal schudden onze geest vrij. Het zou zelf verbruiken, voor het hemelse vuur kan nooit Endure gevangenschap. Maar mannen genieten van het banket, en in de viering, Hun ogen zijn verlicht door parels op een jonge vrouw de nek. Ook spelletjes van de oorlog                                 en door de tuinpaden Het geheugen van de strijd klettert; De resonante wapens van heldhaftige voorvaderen liggen gekalmeerd En nog steeds op de borsten van kinderen.Maar de bijen gezoem Om me heen, en waar de ploeger maakt zijn groeven, vogelszingen tegen het licht. Veel te geven Hulp aan de hemel. De dichter ziet. Het is goed om vertrouwen op anderen. Want niemand kan dragen zijn leven alleen. Want als de drukke dag vlam vat, En hemelse dauw glinstert op de keten Leading bliksem van zonsopgangtot de bron, zelfs stervelingen Voel haar grandeur. Dat is waarom ze huizen bouwen en de workshop is zo druk en schepen varen tegen de stroming En mannen wisselen groeten Holding uit hun handen, het is verstandig Op aarde, en niet voor niets Moeten we onze ogen moeten richten op de grond. Maar je voelt op een andere manier. Voor deel eisen die grofheid bestaan ​​voor zuiverheid bekend worden . Maar toen de eerste oorzaak Bereikt in de aarde Om het tot leven komen, Mensen denken dat de hemelse ben afgedaald om de doden en de alwetende is aangebroken In een grenzeloze leegte. Het is niet aan mij om te zeggen dat de goden groeien zwak Net zoals ze ontstaan. Maar wanneer                             en het gaat Wat betreft het deel in haar vaders, zodat             en de vogel van de hemel maakt het hem bekend. Prachtige in woede, dat is wat telt.

Maxine Chernoff is de co-redacteur van New American Writing magazine en voorzitter van Creative Writing aan de San Francisco State University. Zij is de auteur van zes boeken van fictie en zes verzamelingen van gedichten. Haar zevende dichtbundel Onder De namen wordt gepubliceerd in het noordelijke voorjaar van 2005 door Apogee Press. Paul Hoover's meest recente poëzie boeken zijn Winter (Mirror) uit Flood Editions en Repetitie in Black (Salt Publicaties). Zijn essaybundel, Fables of Representation , werd onlangs gepubliceerd door de Universiteit van Michigan Press. Hij is redacteur van de bundel postmoderne Amerikaanse Poëzie en met Maxine Chernoff, het literaire tijdschrift New American Writing . 
 


 

Antigone (Sophocles)


Antigone bij het lijk van haar broer Polynices
Schilderij uit 1865 van Nikiforos Lytras
Antigone (Grieks: Ἀντιγόνη) is een klassieke tragedie van de dichter/tragicus Sophocles over Antigone uit de Griekse mythologie. Het motto van het stuk: om gelukkig te worden moet je verstandig handelen (maar wat is verstandig handelen...) en de goden niet tarten (maar wat is de goden tarten...). Het centrale thema van het stuk: Het individuele geweten versus de staatswetten; de morele of goddelijke wetten versus de menselijke wetten.
Inhoud [verbergen]
1 Proloog
2 Parodos
3 Eerste epeisodion
4 Eerste stasimon
5 Tweede epeisodion
6 Tweede stasimon
7 Derde epeisodion
8 Derde stasimon
9 Vierde epeisodion
10 Vierde stasimon
11 Vijfde epeisodion
12 Vijfde stasimon
13 Exodos
14 Epiloog

Proloog
Antigone bij het lijk van haar broer Polynices
Schilderij uit 1865 van Nikiforos Lytras

(vss. 1-99: Antigone & Ismene)
Antigone en Ismene komen uit het paleis naar buiten en beginnen te praten. Antigone vertelt Ismene dat Creon besloten heeft het lijk van Eteokles plechtig te begraven, maar dat het lijk van Polyneikes, die als landverrader wordt beschouwd, onbegraven moet blijven als prooi voor de roofvogels. Het is niemand toegestaan om hem te treuren en degene die deze regels toch overtreedt, zal worden gestenigd. Antigone wil Polyneikes toch begraven, omdat ze dat als haar plicht beschouwt, en vraagt Ismene om haar te helpen. Ismene schrikt, weigert en probeert Antigone van haar besluit af te brengen. Dat lukt haar echter niet. Antigone en Ismene gaan van het toneel.

Parodos

(vss. 100-161: koor) Het koor komt de orchestra binnen. Het bezingt de strijd tussen Eteokles en Polyneikes en bezingt Zeus die aan de kant van de Thebanen stond tijdens de strijd. Daarna komt Creon op om zijn inaugurale troonrede te houden voor de oude mannen van de stad die ook het koor vormen.
[bewerken]Eerste epeisodion

(vss. 162-331: Creon, koor & wachtpost)
Creon komt, vergezeld door twee dienaren, het paleis uit. Hij prijst het koor om zijn trouw aan zijn voorgangers en vraagt het om hem nu ook trouw te zijn. Omdat hij van die trouw uit gaat, vertelt Creon het koor dat hij besloten heeft het lijk van Eteocles wel en het lijk van Polynices niet te begraven. Polynices is namelijk een landverrader en bij diens lijk staan wachtposten opgesteld. Van het koor verlangt Creon dat het erop toeziet dat zijn wil geschiedt. Dit sluit aan bij zijn principes: volgens hem kan een heerser alleen goed zijn wanneer hij besluiten durft te nemen en een vriend of familielid durft te doden omwille van het vaderland. Op dat moment komt de wachter op, die een onheilspellend bericht met zich meebrengt. Iemand heeft het namelijk gewaagd het lijk van Polynices te begraven, maar niemand van de wachters heeft iets gemerkt. Creon gelooft niet dat de wachters er niets mee te maken hebben en dreigt hen allen te vermoorden als de echte dader niet gevonden wordt.

Eerste stasimon

(vss. 332-383: koor)
Het koor zingt over een vreemd wezen: de mens. De mens is vindingrijk en weet veel, maar moet ervoor zorgen dat hij zijn kennis op de goede manier gebruikt. Wanneer hij dat niet doet, richt hij zichzelf (en zijn stad) te gronde, door de wil van de goden. Naast de prestaties van de mens als 'geweldig wezen', heeft hij dus te kampen met 2 gebreken. Enerzijds dat hij niet kan ontsnappen aan de Hades (Ook al is de mens op het vlak van genezing steeds grensverleggend, toch blijft hij sterfelijk). Anderzijds dat zijn goede prestaties hubris (overmoed) tot gevolg kunnen hebben.

Tweede epeisodion

(vss. 384-581: wachtpost, Antigone, Creon & koor)
De wachter komt op, Antigone als gevangene met zich meevoerend. Dan komt Creon vergezeld door twee dienaren het paleis uit en vraagt wat er aan de hand is. De wachter antwoordt dat hij de schuldige gevonden heeft: Antigone. Creon is erg verbaasd. Antigone wordt door de twee dienaren bij Creon gebracht en de wachter gaat weg. Creon vraagt Antigone waarom ze zijn besluit genegeerd heeft. Antigone antwoordt simpel dat het geen verbod van de goden was en dat ze trots is op wat ze gedaan heeft. Bovendien is ze niet bang om te sterven. Vervolgens laat Creon Ismene halen, die hij van medeplichtigheid verdenkt. Ismene wil haar zus helpen of anders met haar sterven, maar Antigone zegt dat Ismene er niets mee te maken heeft. Creon blijft stug bij zijn besluit om Antigone ter dood te brengen, ondanks dat ze zijn nicht is en de verloofde van zijn zoon Haemon.

Tweede stasimon

(vss. 582-630: koor)
Het koor zingt over de vroegere en huidige rampen die het Thebaanse koningshuis teisteren.

Derde epeisodion

(vss. 631-780: Creon, Haemon & koor)
Haemon komt het toneel op. Creon is bang dat zijn zoon zijn besluit om Antigone te doden zal afkeuren. Hij vindt namelijk dat een zoon altijd achter de besluiten van zijn vader hoort te staan. Bovendien vindt hij dat een heerser altijd en door iedereen gehoorzaamd moet worden. Haemon stelt zijn vader gerust. Hij beschouwt Creon als zijn voorbeeld en zal al zijn besluiten accepteren. Toch is hij het nu niet eens met zijn vader en hij wijst hem erop dat ook het volk Antigone betreurt. Creon wordt boos omdat hij zich niet de les wil laten voorschrijven door iemand die jonger is dan hijzelf of door de stad. Het draait uit op een ruzie en Creon wil Antigone meteen voor de ogen van zijn zoon ter dood brengen. Haemon rent daarop weg en het koor vraagt Creon wat hij nu met Antigone gaat doen. Creon antwoordt dat hij haar zal laten opsluiten in een soort grot met genoeg voedsel om van te leven. Zo kan hij niet beschuldigd worden van moord.
[bewerken]Derde stasimon

(vss. 781-805: koor)
Het koor bezingt de macht van Eros. Eros heeft namelijk de ruzie tussen Haemon en zijn vader op zijn geweten.

Vierde epeisodion

(vss. 806-943: Antigone, Creon & koor)
Antigone komt het paleis uit, begeleid door de twee dienaren van Creon. Antigone beklaagt zich en vergelijkt zichzelf met Niobe, die tot rots versteende als straf voor het beledigen van de moeder van Apollo en Artemis. Het koor vindt het juist een eer om hetzelfde lot te hebben ondergaan als een godin. Dan komt Creon uit het paleis naar buiten. Hij beveelt Antigone weg te brengen naar haar graf. Ondertussen gaat Antigone door met zichzelf beklagen. Ook legt ze Polynices uit waarom ze hem begraven heeft, namelijk omdat hij haar broer is en ze nooit meer een andere broer zou kunnen krijgen. Antigone wordt door de wachters van Creon weggebracht naar haar graf. Creon blijft op het toneel.

Vierde stasimon

(vss. 944-987: koor)
Het koor bezingt de mythe van Danaë en de gouden regen, de mythe van Dryas en de mythe van Phineus.

Vijfde epeisodion

(vss. 988-1114: Tiresias, Creon & koor)
De blinde ziener Tiresias komt het toneel op, geleid door een jongen. Hij vertelt dat de voortekenen van de brandoffers slecht zijn. Volgens hem zijn de goden boos omdat Polynices niet begraven en Antigone levend opgesloten is. Creon zal door de goden hiervoor gestraft worden. Creon wil dit niet geloven en denkt dat Tiresias het alleen zegt om er geld uit te slaan. Tiresias is beledigd door deze woorden en verlaat met de jongen het toneel. Toch missen de woorden van Tiresias hun werking niet: Creon is in de war en vraagt aan het koor wat hij moet doen. Het koor antwoordt dat hij Antigone moet bevrijden en voor Polynices een graf moet bouwen. Creon gehoorzaamt en verlaat met zijn dienaren het toneel.

Vijfde stasimon

(vss. 1115-1154: koor)
Het koor bezingt Bacchus, de god van de wijn. Bacchus zorgt voor het tragische lot.

Exodos

(vss. 1155-1352: boodschapper, koor, Eurydice & Creon)
De bode komt op. Hij beklaagt Creon. Het koor wil weten wat voor onheilspellend bericht hij komt brengen. De bode zegt dat Haemon dood is. Dan komt Eurydice, Creons vrouw, nieuwsgierig geworden naar buiten. De bode vertelt haar dat hij en Creon eerst het lijk van Polynices verbrand en begraven hebben en dat ze daarna naar de grot gingen waar Antigone is opgesloten. Daar aangekomen, horen ze het wanhopige geschreeuw van Haemon. Ze gaan kijken en zien dat Antigone zichzelf opgehangen heeft. Op dat moment doet Haemon een poging om zijn vader te vermoorden en wanneer dat niet lukt, laat hij zichzelf in zijn eigen zwaard vallen. Stervende slaat hij zijn armen om Antigone heen. Eurydice gaat zonder iets te zeggen het paleis binnen, gevolgd door de bode. Dan komt Creon op, gevolgd door twee dienaren, die het lijk van Haemon dragen. Creon beklaagt zijn zoon en verwijt zichzelf veel. Het koor geeft hem gelijk. De bode komt uit het paleis naar buiten om te zeggen dat Eurydice zelfmoord heeft gepleegd. Haar lijk wordt naar buiten gebracht. Creon blijft zichzelf verwijten maken en beklaagt het ongelukkige lot van hem en zijn familie. Uiteindelijk vraagt Creon zijn bedienden om hem naar binnen te nemen.

Epiloog

In de epiloog staat de moraal van dit verhaal: om gelukkig te worden moet je verstandig handelen en de goden niet tarten.


Zijn roem zal groter worden in het rijk van het Oosten. (Barack Obama)





DOSSIER

BARACK OBAMA

Obama geland in Europa; Ierland bijt spits af

Redactie − 23/05/11, 12:46
© AFP

De Amerikaanse president Barack Obama heeft zijn bezoek aan Europa afgetrapt in Ierland. Vanmorgen landde hij in Dublin. Ook Groot-Brittannië, Frankrijk en Polen staan deze week nog op het programma.

Obama zal in Ierland ontmoetingen hebben met president Mary McAleese en premier Enda Kenny. Ook staat er een openluchttoespraak in Dublin op het programma. Obama brengt verder een bezoek aan het dorpje Moneygall, waar zijn groot-betovergrootvader van de kant van zijn moeder is geboren. De Obama-gekte heeft daar een hoogtepunt bereikt, en er zijn uiterst strenge beveiliginsmaatregelen van kracht.

Londen
Morgen vliegt de Amerikaanse president naar Londen. Tijdens een driedaags bezoek aan Groot-Brittannië zullen Obama en zijn vrouw Michelle de Britse koningin Elizabeth gezelschap houden in Buckingham Palace. In Westminster Hall zal Obama de leden van het Britse Lager- en Hogerhuis toespreken. Dat is ongebruikelijk; doorgaans is dit alleen voorbehouden aan Britse monarchen. Een gesprek met premier David Cameron op Downing Street 10 zal vermoedelijk vooral over Libië gaan.

Sarkozy
Donderdag gaat Obama naar de G8-top in het Franse Deauville, waar hij ondermeer de Franse president Nicolas Sarkozy, zijn Russische ambtsgenoot Dmitri Medvedev en de Japanse premier Naoto Kan zal ontmoeten. Vrijdag sluit hij zijn reis af in Polen, waar hij gesprekken voert over het opzetten van een raketschild in Europa, waar de Polen aan deelnemen



                      The Rapture is SOON!!!


  Rev 13:5   And 2532 there was given 1325 unto him 846 a mouth 4750 speaking 2980 great things 3173 and2532 blasphemies 988; and 2532 power 1849 was given 1325 unto him 846 to continue 4160 forty 5062[and] two 1417 months 3376.
  Rev 13:6   And 2532 he opened 455 his 846 mouth 4750 in 1519blasphemy 988 against 4314 God 2316, to blaspheme 987 his 846 name 3686, and 2532 his 846tabernacle 4633, and 2532 them that dwell 4637 in1722 heaven 3772.
  Rev 13:7   And 2532 it was given 1325 unto him 846 to make4160 war 4171 with 3326 the saints 40, and 2532 to overcome 3528 them 846: and 2532 power 1849 was given 1325 him 846 over 1909 all 3956 kindreds 5443, and 2532 tongues 1100, and 2532 nations 1484.
  Rev 13:8   And 2532 all 3956 that dwell 2730 upon 1909 the earth 1093 shall worship 4352 him 846, whose 3739names 3686 are 1125 0 not 3756 written 1125 in 1722the book 976 of life 2222 of the Lamb 721 slain 4969from 575 the foundation 2602 of the world 2889.
  Rev 13:9   If any man 1536 have 2192 an ear 3775, let him hear 191 .
  Rev 13:10   He that 1536 leadeth 4863 into captivity 161 shall go 5217 into 1519 captivity 161: he that 1536 killeth615 with 1722 the sword 3162 must 1163 be killed615 with 1722 the sword 3162. Here 5602 is 2076 the patience 5281 and 2532 the faith 4102 of the saints40.
 
  Dan 9:25   Know 3045 therefore and understand 7919 , [that] from the going forth 4161 of the commandment 1697to restore 7725 and to build 1129 Jerusalem 3389unto the Messiah 4899 the Prince 5057 [shall be] seven 7651 weeks 7620, and threescore 8346 and two8147 weeks 7620: the street 7339 shall be built 1129again 7725 , and the wall 2742, even in troublous6695 times 6256.
  Dan 9:26   And after 310 threescore 8346 and two 8147 weeks7620 shall Messiah 4899 be cut off 3772 , but not for himself: and the people 5971 of the prince 5057 that shall come 935 shall destroy 7843 the city 5892 and the sanctuary 6944; and the end 7093 thereof [shall be] with a flood 7858, and unto the end 7093 of the war 4421 desolations 8074 are determined 2782 .
  Dan 9:27   And he shall confirm 1396 the covenant 1285 with many 7227 for one 259 week 7620: and in the midst2677 of the week 7620 he shall cause the sacrifice2077 and the oblation 4503 to cease 7673 , and for the overspreading 3671 of abominations 8251 he shall make [it] desolate 8074 , even until the consummation 3617, and that determined 2782 shall be poured 5413 upon the desolate 8074 .
Derde tempel in Jeruzalem staat klaar voor bouw. This Temple is Jesus Himself. 
Deze tempel die de Joden willen bouwen is Jezus zelf. De steen die ze niet willen aannemen, zelfs verwerpen.


1. Spreuken 4,23 Van alles waarover je waakt, waak vooral over je hart, het is de bron van je leven. 

2. Zacharia 9,8 Ik zal de wacht betrekken en mijn land beschermen tegen doortrekkende legers. Geen tiran zal het nog binnenvallen, want nu waak ik er met eigen ogen over. 

3. Sirach 7,24 Heb je dochters? Waak over hun lichaam, geef niet te veel aan hen toe. 

4. Matteüs 18,10 Waak ervoor ook maar een van deze geringen te verachten. Want ik zeg jullie: hun engelen in de hemel aanschouwen onophoudelijk het gelaat van mijn hemelse Vader. 

5. 2 Korintiërs 11,2 Ik waak over u zoals God over u waakt. Ik heb u aan één man uitgehuwelijkt, aan Christus, en ik wil u als een kuise bruid aan hem geven. 

6. 1 Timoteüs 6,20 Timoteüs, waak over hetgeen je is toevertrouwd en mijd het goddeloze gepraat en de tegenstrijdigheden van wat ten onrechte kennis wordt genoemd 

Zacharia 14:19
19. Dit zal de zonde der Egyptenaren (Lucifer en zijn aanhangers) zijn, mitsgaders (alsook, bovendien) de zonde aller heidenen, die niet optrekken zullen, om te vieren het feest der loofhutten.

  Zec 14:19   Dit zal de straf zijn 2403 van Egypte 4714 , en de straf 2403 van alle naties 1471 die niet komen 5927om 2287 het feest 2282 van tabernakels 5521.
  Zec 14:19   This shall be the punishment 2403 of Egypt 4714, and the punishment 2403 of all nations 1471 that come not up 5927 to keep 2287 the feast 2282 of tabernacles 5521.

Loofhuttenfeest


2012: van 's avonds 30 september tot 's avonds 7 oktober

16-10-2008 11:48

JERUZALEM - Joden vieren van 14 tot 21 oktober het Loofhuttenfeest
Tijdens dit feest, waarvoor God de opdracht gaf in Leviticus 23, herdenkt het Joodse volk dat het door Hem uit Egypte geleid na veertig jaren in het beloofde land Kanaän aankwam.

Loofhuttenfeest -                                                                

                                                                                                             viering van het Loofhuttenfeest in een orthodoxe synagoge                                een Joods gezin in een loofhut.

 

Vooral orthodoxe Israëliërs overnachten tijdens het feest in een hut, wat hen herinnert aan de jaren die de Joden tijdens de woestijnreis doorbrachten in tenten. Ook wordt er met de ”loelav” -een bundeling van een palmtak, drie mirtetakjes en twee wilgentakjes- gezwaaid tijdens het lezen van de Psalmen in de synagoge. De takken symboliseren, samen met een citrusvrucht, de natuur. Zo wordt God gevraagd voor al het groen te zorgen. Het Loofhuttenfeest staat verder in het teken van dankbaarheid dat de oogst is binnengehaald. Daarmee markeert het feest het einde van de oogst en het begin van het regenseizoen. Hoofdfoto: Israëliërs vragen om een Nederlandse vlag aan een deelneemster aan de jaarlijkse Jeruzalem Mars. Aan de mars deden gistermiddag duizenden christenen mee die in Jeruzalem het Loofhuttenfeest vieren dat door de Internationale Christelijke Ambassade in Jeruzalem is georganiseerd.

Biblical Prophecies 2012 And You Have A Front Row Seat What the hell is going on
7.5 Alaskan EQ n EXTREME 'HAARP' TTA PRESSURE THERE on 2 Merging TECTONIC PLATES ???
Multiple prophecies of Obama re-election followed by FIRE

De Zesdaagse Oorlog (5-10 juni 1967)

Zesdaagse Oorlog


Openbaring 11

En laat het voorhof uit, dat van buiten den tempel is, en meet dat niet, want het is den heidenen gegeven; en zij zullen de heilige stad vertreden twee en veertig maanden.

Openbaring 13

En hetzelve werd een mond gegeven, om grote dingen en godslasteringen te spreken; en hetzelve werd macht gegeven, om zulks te doen, twee en veertig maanden.

Is dit niet die 42 jaar waar men het in openbaringen het heeft.
1967+42=2009



Invloedrijke moslim voorstander van herbouw Tempel Jeruzalem
xandernieuws 08-08-2009 15:34- in israel-joden
Invloedrijke moslim voorstander van herbouw Tempel Jeruzalem
Sanhedrin:Tempel brengt vrede 'voor alle naties en volken' - Groot model Heilige Tempel vlak bij de Tempelberg geplaatst - 'Tempel kan binnen één jaar gebouwd zijn'

Nu nog slechts een model, maar binnenkort realiteit?

Zoals in het vorige artikel al werd geconcludeerd: de ontwikkelingen in het Midden Oosten lijken in een nieuwe stroomversnelling terecht te zijn gekomen. De invloedrijke Islamitische auteur en intellectueel Harun Yahya (echte naam Adnan Oktar), die wereldwijd meer dan 65 miljoen boeken heeft verkocht, is voorstander van de herbouw van de Tempel van Salomo in Jeruzalem. Oktar ontmoette laatst het opnieuw opgerichte Joodse Sanhedrin, een groep van 71 orthodoxe Joodse rabbi's, om met hen te bespreken hoe Joden, Christenen en Moslims samen kunnen gaan werken om de nieuwe Tempel te realiseren.

Het feitelijk onvoorstelbare nieuws dat een dermate bekende moslim zich áchter de herbouw van de Tempel schaart werd naar buiten gebracht door Joel Richardson, de auteur van het boek 'De Islamitische Antichrist', eergisteren kort op deze site besproken. Richardson had een ontmoeting met Oktar en legt uit dat 'één van de doelstellingen van deze samenwerking is het bestrijden van het groeiende ongeloof van de mensen en de toenemende immoraliteit in de wereld.' Hij noemt het feit dat de islamiet Oktar en het Joodse Sanhedrin het met elkaar eens zijn 'zeer ongewoon'.

Het Sanhedrin heeft een officiële verklaring over deze ontmoeting op haar website geplaatst:

'Vanwege een collectief verantwoordelijkheidsgevoel voor de wereldvrede en voor de hele mensheid vonden wij het tijd om een beroep te doen op de Wereld en te verklaren dat er een uitweg is voor alle mensen. Deze is geëtst in de oproep aan de hele mensheid dat wij allen de zonen van één vader zijn, de afstammelingen van Adam, en dat heel de mensheid één grote familie is.

Door het bouwen van het Huis van G-d, ware alle mensen zullen dienen, zoals voorzien werd door Koning Salomo in zijn gebeden tijdens de inwijding van de Eerste Heilige Tempel, zal er vrede tussen de landen bewerkstelligt worden.

Laten wij elkaar liefhebben en elkaar respecteren, en onze hemelse Vader met ontzag liefhebben en eren. Laten we in Zijn naam een gebedshuis oprichten, zodat wij Hem gezamelijk kunnen dienen, vanwege Zijn grote mededogen. Hij wil zeker niet dat het bloed van zijn schepselen verspild wordt, maar geeft de voorkeur aan liefde en vrede voor de hele mensheid.

Wij bidden tot de Almachtige Schepper dat U luistert naar onze roep. Samen, ieder naar onze eigen mogelijkheden, zullen we in vrede en wederzijds begrip toewerken naar de bouw van het Huis van Gebed voor Alle Naties op de Tempelberg.'

Oktar legde zijn visie voor de herbouw van de Tempel van Salomo als volgt aan Richardson uit:

'Het Paleis van Salomo is een historisch belangrijk gebouw. De herbouw zou een fantastisch iets zijn, en iets dat iedere Jood, Christen of Moslim met enthousiasme zou moeten verwelkomen. Iedere Moslim, iedere gelovige wil terugkeren naar die dagen, om die tijd opnieuw te beleven en, al is het dan slechts gedeeltelijk, de schoonheid van die dagen weer tot leven te brengen.' Oktar gelooft dat de Tempel binnen één jaar gebouwd kan worden en dat 'alle gelovigen er in rust zullen aanbidden.'

Richardson had later een ontmoeting met twee leden van het Joodse Sanhedrin, rabbi Hollander en rabbi Abrahamson. Rabbi Hollander: 'De bouw van de Tempel is één van de fases in het Messiaanse proces.' Een andere mogelijkheid die besproken werd is om de huidige Islamitische Rotskoepelmoskee uit te roepen tot een 'gebedsplaats voor alle naties'.

'Dat zou heel eenvoudig moeten zijn,' aldus Rabbi Hollander. 'Het wordt immers gezegd dat Kalief Omar de structuur van de Rotskoepel in Haram E-Shariff (de Tempelberg) oorspronkelijk bedoeld had als zijnde een gebedshuis voor de Joden, en de Al-Aqsa moskee voor de moslims.' Hij voegde er wel aan toe dat de Rotskoepelmoskee eerst ritueel gereinigd zou moeten worden, vóórdat religieuze Joden er binnen zouden kunnen treden.

Dit is beslist niet de enige oproep tot de herbouw van de Tempel. De Interfaith Encounter Association werkt aan een project genaamd 'God's Heilige Berg', dat eveneens bedoeld is om de Tempel naast de huidige Rotskoepelmoskee te herbouwen. Richardson ziet deze plannen in het licht van Obama's eerdere oproep om van Jeruzalem een internationale stad te maken.

Uit een recente opiniepeiling bleek dat tweederde van de Israëli's achter de herbouw van de Tempel staat. Ondertussen gaat ook het bekende Tempel Instituut door met de voorbereidingen voor de herbouw, zoals het fabriceren van de juiste gewaden voor de priesters en tevens allerlei heilige voorwerpen die in de Tempel zullen komen te staan.

Richardson verklaarde naar aanleiding van zijn boek 'De Islamitische Antichrist' dat de herbouw van de Tempel zeer belangrijk is voor Christenen met enige profetische Bijbelkennis, omdat volgens de Bijbel de Tempel vlak vóór de terugkomst van Jezus Christus inderdaad herbouwd zal worden, maar dat hier de Antichrist zijn intrek in zal nemen. Volgens Richardson is deze Antichrist één en dezelfde persoon als de Islamitische messias, de 'Mahdi'.

Groot model van de Tempel in Jeruzalem geplaatst
Afgelopen woensdag werd er een groot model (schaal 1:60) van de Heilige Tempel van Salomo bovenop het nieuwe Exploratorium-museum van Aish HaTorah Yeshiva geplaatst, op slechts enkele honderden meters van de Tempelberg. Op zeven verdiepingen hoog boven het plein bij de Westelijke Muur krijgen bezoekers -naast een adembenemend uitzicht op de Tempelberg- zo een goede indruk van hoe de Tempel, die zich bijna 1000 jaar lang op de Tempelberg bevond, er ooit uitzag.

Het model bevat een speciaal hydraulisch systeem waardoor er een kijkje genomen kan worden in het Heilige der Heiligen, waar bijvoorbeeld de Menorah, de Tafel, het binnenste Altaar en de Ark van het Verbond in zijn geplaatst.In het museum is verder te zien hoe het Judaisme en het Joodse volk in de loop van de geschiedenis de wereld hebben beïnvloed en veranderd.


Xander

Openbaring 17

Hier is het verstand, dat wijsheid heeft. De zeven hoofden zijn zeven bergen, op welke de vrouw zit. 

Istanbul, Turkey (see Seven hills of Istanbul)



Lijkt dat niet op een 3 hoek?




Welkom / This site is always under construction
Torah, Wet, Instructies, Geboden
Feesten van YHWH
Dagelijks Woord
Afgoden feesten
Mijn nieuws kanalen